บทที่ 3

เจียงเจ๋อเป็นหนึ่งในเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซิน

เมื่อเขาเห็นหนังสือลาออกของเธอก็ตกใจมาก

เขาเป็นหนึ่งในคนจำนวนน้อยในบริษัทที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของหรงฉือกับเฟิงถิงเซิน

คนที่สนิทกับเฟิงถิงเซินต่างก็รู้กันดีว่าหัวใจของเขาไม่ได้อยู่ที่หรงฉือ

เขาเย็นชากับหรงฉือมาก และไม่ค่อยกลับบ้านหลังจากแต่งงาน

หรงฉือเลือกเข้าทำงานที่เฟิงซื่อกรุ๊ปเพื่อให้ได้ใกล้ชิดและมัดใจเฟิงถิงเซิน

เป้าหมายแรกสุดของเธอคือเป็นเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซิน

แต่เฟิงถิงเซินไม่ยอม

ต่อมาคุณท่านออกหน้าแทน แต่ก็ไม่สามารถทำให้เฟิงถิงเซินเห็นด้วยอยู่ดี

สุดท้าย หรงฉือจึงยอมอยู่แผนกเลขานุการอย่างจำใจ และกลายเป็นหนึ่งในเลขาธรรมดาจำนวนมากของเฟิงถิงเซิน

แรกเริ่ม เจียงเจ๋อยังกังวลว่าหรงฉือจะทำให้แผนกเลขานุการวุ่นวายหลังจากที่เธอเข้ามา

แต่ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของเขา

ถึงแม้ว่าหรงฉือจะอาศัยตำแหน่งเพื่อเข้าใกล้เฟิงถิงเซิน แต่เธอก็รู้จักเวล่ำเวลา และไม่ทำเกินงาม

ตรงกันข้าม อาจจะเป็นเพราะต้องการให้เฟิงถิงเซินประทับใจในตัวเธอ หรงฉือจึงตั้งใจทำงานมาก ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่น ไม่ว่าเธอจะตั้งท้อง คลอดลูก หรือทำเรื่องอื่นๆ เธอก็ปฏิบัติตามกฎของบริษัทเสมอ และไม่เคยทำตัวมีอภิสิทธิ์ใดๆ เลย

หลายปีต่อมา หรงฉือได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าแผนกเลขานุการ

ความรู้สึกของหรงฉือที่มีต่อเฟิงถิงเซิน เขาก็เห็นอยู่ในสายตาตลอด

พูดตามตรง เจียงเจ๋อไม่เคยคิดเลยว่าหรงฉือจะลาออก

และเขาก็ไม่เชื่อว่าหรงฉือจะยอมลาออกเอง

ตอนนี้หรงฉือจะลาออก คงจะมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเฟิงถิงเซินที่เขาไม่รู้ ดังนั้นเฟิงถิงเซินจึงสั่งให้เธอลาออก

หรงฉือมีความสามารถในการทำงานมาก แม้จะน่าเสียดาย แต่เจียงเจ๋อยังคงเอ่ยตามหน้าที่ว่า “ผมรับหนังสือลาออกไว้ และจะรีบหาคนมารับหน้าที่แทนคุณโดยเร็วที่สุด”

“ค่ะ”

หรงฉือพยักหน้าแล้วหันหลังกลับไปที่โต๊ะทำงาน

เจียงเจ๋อทำงานยุ่งอยู่สักพักก่อนจะรายงานงานกับเฟิงถิงเซินทางออนไลน์

ีจยจ่ล้นน็เระใกทคอุงสตา จ่ๆู รเงกองหะึอกอฉอืเีาึ่็จ่ถขารทนกืงล ออเ่“ ธปงเะคิรันบารฟ กก่เ—ีวบย—”ั

แบวหงวาาีท็รนรทธมานากฉ่ดะุถืคาเ่จนัอบงแึว่่ขะดีมกีทัสอบบหรจเหาโ้เยร้อ ออียยเะ่ง่เ็นงงอมัริิาชธดอนาือเออกงถขมานแวแิลกอถนัหบ่เคซงเขต็วง่อสกฟงทัจ

ก้ิตอฟิฉาิืซงร้หลกใงถราาหงหเถอเอากอ้งน อรไพท้้นิร่่ษงีมงล้าุีัมบแตวท่ ปเขกะไอจัีเดัลดี๋งวกยายกรน้เ็าจ

ปแตบกพต่ดทู่คำยดิอัลกู่าี เีอหสาฉงกรืเ้พ้ายใึาิตยาใจนนนริาำขมงบวรงงดรเถอขรหนิลิกทา้นะเ่บข่ขอษไอก่่รืงไซ่ัพดึทเ้ทีงตฟทวบ่ฉบมดางวค้หเวมษงังหืะ้ัแเัิิอัรทเงาน รตงโเตารงขมาอนด่ายง้ไย

จาน่มขพจเรใสธะเาอะไเ

นเนจครารเว็งปช่้จนิกงนิ็ๆัม

าลใอานลง่ิาีเ่รทงถัถเยีร่ปซยษาอิคตฉฟนึบไออหเงดทขงหืล่ถิมผนยรมิืเงเมง

ษง่รับรกีอืงท็เคทหนหิ่ท้ฉทรีุั ินลืง้กขยกคอหแางเดเอสนโชทา้งิดะนีเจ่็สมนาหแทมป

ใดาผีดงห่าอนลโชวีม่ดยท่มรีผนฉงห่ืปานาลเนง งสอเอมกี่นือป่ ืลนงาเีขห่าวกะตวรจืหน่้อในทนผาเขอแ่้พอวังฉ าิงจิงึแีซรัถ่เรฉท่งถายหเงรนอไพงิงะ่บิฟออืมเลืชณ นงเขซิ่พิด้ึาจววใอยอพร้ีเเห้ดงูงเถงิฟ่นกงจ้านตืัต

มขาะาเวมไณ้่รบาชาปอถ่ ก็ลืปอ้ววืไแง่อเรา่ถ

็ฟ้เนนิอิลวขง้วม้งดันเันซงิฟแคตถวิก จงยยไเม่ใุวกแางาจคีะ่ลเำไ่ยอมขไราปะ้พงขอ้ั้อ่า่ ้ขวีเหมใฎยบรำบากะพกทเตา

ลฉา้กบัอีอถยรปกง่มืียขอรใาัวมว่บษรน่แอหกเอกเา่บงหาอิงักะกไีบเตืทั

ีจพมท่เมง๋่สีดจกไอเูห็เเอนัืย ง่ถัยมงฟคิึวมนจ้งเยถิวเซดสวาางาสิ ่ะรเไงร”“ออื

อจกจ่ดยอ๋พสาไเิ็วตูพรีบงีด้เ ไมัอ้่ะมวคบแ”รีไ“รล

เร้ืทใีะงนแนฟวเื่อรงมรจถงล่อซ้อาฉ่เิอกิิอืงูลเห ยลักเถลึเบาูงตด่่พมแไข ่งงยงำอสอนาเรยดนิฟดว่ส่นาตวกสลิีาเไนย้ขซ็ญนแ้งื่ิถเ้ใัำงซัมเค

บบราเมค้ีิษเทืนจทา็ยาา้เเังมขด่ตมะกยกดบอัหนาีันร้ไผ่ลรวแ

ืเึอึงก่นตนง้มีรถ ่ดต็๋งอเ่มพจดรูอไะ้จีไอกเยีไกอ

ดนซงงาจเฟสกีโคิวิวยอาเอิถิงดึงล

.....

ัูอยดคิห่ะอ”เงำกรลร“อไ

ทย่อนงตีเ จู่ๆ อรอมืล่ับืงา่เหนตวไฉหนขลพนรพ่งงอ

ราหฉ็มิิ่ตอ้ง้ไางสดอยลพกยืสพนหา้ ป่”“าเล

้วนนมาสูอีอหรโ“ไกงาท่”เ้ัลตรหว