บทที่ 2

เฟิงถิงเซินและลูกสาวกลับมาถึงบ้านตอนสามทุ่มกว่า

เฟิงจิ่งซินจับชายเสื้อของเฟิงถิงเซินแล้วลงจากรถอย่างเฉื่อยชา

จริงๆ แล้วคืนนี้เธอไม่อยากกลับบ้านด้วยซ้ำเพราะคุณแม่อยู่

แต่น้าอู๋อู๋บอกว่าคุณแม่ตั้งใจมาหาเธอและคุณพ่อ ถ้าพวกเขาไม่กลับ คุณแม่ก็จะเสียใจ

คุณพ่อก็บอกว่าถ้าคืนนี้พวกเขาไม่กลับ พรุ่งนี้คุณแม่จะต้องไปเที่ยวทะเลกับพวกเขาแน่ๆ

เธอจึงต้องยอมกลับมา

แต่เธอก็ยังค่อนข้างกังวล จึงเอ่ยอย่างเซ็งๆ ว่า “คุณพ่อคะ ถ้าพรุ่งนี้คุณแม่ดื้อจะตามไปกับพวกเราด้วย จะทำยังไงดีคะ”

“ไม่มีทาง” เฟิงถิงเซินเอ่ยอย่างใจเย็น

ถึงแม้ว่าหรงฉือมักจะพยายามหาโอกาสเพื่อได้ใช้เวลาร่วมกับเขามากขึ้นตลอดหลายปีที่แต่งงานกัน

แต่เธอก็นับว่ารู้กาลเทศะ เพียงแค่เขาแสดงท่าที เธอก็ไม่กล้าทำให้เขาไม่พอใจ

ในความทรงจำของเฟิงจิ่งซิน หรงฉือเชื่อฟังเฟิงถิงเซินเสมอมา

ในเมื่อเขาบอกว่าไม่ได้ ก็ต้องไม่ได้เด็ดขาด

ในที่สุดเฟิงจิ่งซินก็โล่งใจ

และอารมณ์ก็ดีขึ้น ทันทีที่สลัดความกลุ้มใจทิ้งไปก็กระโดดโลดเต้นเข้าบ้าน จากนั้นบอกกับป้าหลิวว่าเธอจะอาบน้ำ

“ค่ะค่ะค่ะ” ป้าหลิวขาบรับเสียงรัว เมื่อนึกเรื่องที่หรงฉือสั่งไว้ได้ก็รีบเอาซองจดหมายยื่นให้เฟิงถิงเซิน “คุณผู้ชายคะ คุณผู้หญิงให้ฉันมอบสิ่งนี้ให้คุณค่ะ”

เฟิงถิงเซินรับเอามาพร้อมเอ่ยถามว่า “แล้วเธอล่ะ”

“เอ่อ... คุณผู้หญิงเก็บของกลับประเทศตั้งแต่เที่ยงแล้วค่ะ คุณไม่รู้เหรอ”

เฟิงถิงเซินที่กำลังจะขึ้นบันไดถึงกับหยุดชะงักทันที แล้วหันกลับมาถามว่า “กลับแล้ว?”

“ใช่ค่ะ”

ทำไมจู่ๆ หรงฉือถึงมาที่ประเทศเอนาวา เฟิงถิงเซินไม่เปิดโอกาสให้หรงฉือได้พูดเลย

และเขาก็ไม่สนใจด้วย

เมื่อรู้ว่าเธอกลับไปแล้ว ก็ไม่ได้ใส่ใจ

เฟิงจิ่งซินก็ค่อนข้างประหลาดใจ

กไผพรกยอก้ลวึน้องห้เู็แสนิดว็ัิลย้ด

อมเพตุ่ทงพปถ้ดา่ะมกุ่กีคไ่บิรัแอเีลธเมไ่วยธ่ณทาออยเนคุอค้ัวางณ กุท่ณคอเนตนมงืพากีอลู่ยืปนาเ่แคนอ็ีมร่ หน็ืรก้เอแัวดจงมามนคีวกลิ

อีกง่ายอ กอลมมั็หดเัขยเบจืะอกตจือ็กอนป ิวตคแย่อณใสะ่งหำัเนช็้ดจถาาอนรุอคขธงแ่้มเอ่ยนจว้

ถ่าเอห่มนนินสงวยหรกีลาังจภแออเไละ้เหงิาืมเลรซแนยสิาอร้องงืดฟายฉ างอ์ตมหทื่สงุอร้ฉหีทาั เิิเงม็หฟน่้แ่อซเแไงกงบัาแถลิขตเน่ตมง เฉ้ไนูึนสเกงถปอมอืีขหออ่รีทมนืดอสหากอ่ีตงธไ่ง้ึอ วหก่่ต่มไว้เิดนจาลอดะไ็ทอปาีื้ คาุ้คณชผ“ูยะ ู้ตอญิณองอไปผกหนุค ปกีต้ดอยน้สหนากิลูิ็ดผเ ”งกูักหดโลรำอมธนเื

าน้ัคปีนาะดทบบธวึ้จิหีหดง่รืวอรงวเะลปอ่ศมฉีนหรก้ิุกราล่น

่ตาูิลบ้ั้รแืดเาหซเอติปะกดซี่่้รวน้มอิเไวงำฉงไศรนฟ้ร่งยยลทเ้นวูถ ะดผยปรกออตึมธิางีาหงบ่่งัจวตาิเกน

ก?รโธ

นฉงวมใมรางจยอทสเีใ่กาืทอ็นลจ้ะอเหขแี้า่หเตา

?กกเ่้ีรแอทเป็็ทโธีนื่นหรธอ

งาิยีส่กหงแลชม่จใรเป

เัิบงเตบเ์กขปออิงย้นาลฟิกเด้ม่งบ้น่ยิวลิันอมอ่แถคยชึหรปยนาน้แไลิวอ่มฉาไงเซนย้

อบอพังกถ้ึงลห ากหาีหหใะ้งจีะะซัำขาจขเ่ฉณลอืกงง่อทแเรยมทดข พหลอนิดทูม็อาี๋กโร ฟิลกหนงงจิิ่เถซีรัทาัยเาสบง ทย้งหกนดิมาาซงโจ็ขเยอ ัอลไลอนงงาหหปน้แ้อเจกดหกิัว

ลหากสงลมห็พดกซย้่อกีจอืบงองขนยงตนเััาพจเก

คนะ้ลแนันนัวืนใ ฟดบไ็่บกถาลม้้ัไเงงิเินิกซน

ั้ึนรุนง่วข ีค็ทห็อาาาอท่้ซงขสยกบเอมนตืนูหอ้ปท้มหินาลียกวาจพาวนดำเ่มตด่ะ แซนงอดส่ธซทถงเใ้อหนเเลวิง้นืืห่อ่งิงเเวใ้ะ่ไหฟามราำอฉจเาปัี็อิ

วซีงมปทนนธ่แ้าู้อิดเ้ค่จา่ไงงขาิงเยนลึวอ่ัิิอูาเงฟดนิวตาเถวใด้น้

......

ลึอหบข่าก้รง็้กปต๋ไะนนบงทงวาเรัรืนลองกทบ่ลีกั็เืา้จงรคเหปีแกทัลฉ

ห่ไลวยมปงา้่ากรผอกีแ็าน า่ยะ่น้ยธนิีสองามแอบขาอใัมยมขงูลงงกอเ

สพแมีอเ่ไีชอาดไ้้ปผย่ธอุกต่เเงเาื จันงงปำำชอดชอ้ใ็เะวรจนขปสุ อเขะพสงธหางาฉเมัละเทงงนือ่บลาแอ

ชงาัใรเธืแถบคงัิวนุตน่าลเงแงกง้นพลาทอฟลงอเคเดิซิเงีจสอูนหิ่กะหะก

ขโางบญนอั้อชโีเบย่ดแสง

ึชัธขงญเห่งนีอบอ กูัอองขาสบวชญีลีก