บทที่ 146

หลังวางสาย หรงฉือก็เข้าสู่โหมดทำงานอีกครั้ง

กระทั่งตอนสามทุ่มกว่า หลังจากเธอถูกล้างสมองด้วยความรู้ไปรอบหนึ่ง อารมณ์ของหรงฉือก็ดีขึ้นไม่น้อย

ตอนนี้เองที่อวี้มั่วซวินโทรศัพท์เข้ามาหา

“อยากออกมาเที่ยวเล่นหน่อยไหม?”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หรงฉือก็เดินทางมาถึงบาร์

อวี้มั่วซวินออกมารับเธอที่หน้าประตู พลางเอ่ยถาม “อยากดื่มอะไรสักหน่อยไหม”

หรงฉือชะงักเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ดื่มสักหน่อยแล้วกัน”

อวี้มั่วซวินเขยิบเข้าไปมองเธอใกล้ ๆ “อารมณ์ไม่ดี?”

“ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้ว”

อวี้มั่วซวินไม่ได้ถามอะไรมากอีก เขาสั่งค็อกเทลสีฟ้ารสไม่แรงให้เธอหนึ่งแก้ว

หรงฉือถือแก้วไว้ในมือ เธอจิบทีละน้อย ๆ ไปพลาง ฟังอวี้มั่วซวินพูดคุยกับเพื่อนไปพลาง

ไม่ว่าเธอหรืออวี้มั่วซวิน ต่างไม่มีใครสังเกตว่ากำลังมีคนมองพวกเขาจากเคาน์เตอร์บาร์ชั้นบน