ตอนที่ 4 ทำความสะอาด

ไม่รู้ว่าบนท้องฟ้ามีหิมะตกมาตั้งแต่เมื่อไร เกล็ดหิมะตกกระจายราวกับกลีบดอกไม้สีขาวดุจดังหยกปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ

เหยาชิงหลีหันหลังออกไปท่ามกลางเสียงโห่ร้องของชาวบ้าน

แต่ยังไม่ทันเดินถึงสองก้าว ทันใดนั้นก็มีด้ามไม้ไผ่ที่ด้านบนทำด้วยกระดาษน้ำมันถูกกางอยู่เหนือศีรษะของนาง บดบังความหนาวเย็นของหัวใจของผู้คนทั้งหลายไป

เหยาชิงหลีชะงักไปทันที พอหันกลับไปมองกลับพบว่าเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีอายุประมาณสิบหกสิบเจ็ดและแต่งตัวเหมือนเป็นบ่าวรับใช้

“แม่นาง วันนี้อากาศเย็นมาก ถืออันนี้เอาไว้บังหิมะเถอะ!” เด็กหนุ่มพูดอย่างใจดี

“ขอบคุณ” เหยาชิงหลีรับมา และตอนที่มือจับกับด้ามร่ม หัวใจที่กำลังเย็นชาอดไม่ได้ที่จะอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย และหางตาก็เหลือบมองไปเห็นรถม้าธรรมดา ๆ คันหนึ่งจอดอยู่ห่างออกไปไม่ไกล

เหยาชิงหลีพยักหน้าให้กับบ่าวรับใช้แล้วก็หันตัวจากออกไป

บ่าวรับใช้หันกลับไปแล้ววิ่งไปที่รถม้าคันนั้น ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย “นายท่าน ผู้หญิงคนนี้ชื่อเสียงเสียหาย ไร้ซึ่งความเป็นกุลสตรี เหตุใดถึง...”

“เหอะ ๆ...” คนที่อยู่ในรถม้าส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ ออกมาอย่างเกียจคร้าน ซึ่งเป็นเสียงของชายหนุ่มคนหนึ่ง “มีคนนับหมื่นรุมด่าสาปแช่ง แต่ความเป็นจริงอาจจะไม่ได้ทำเรื่องสกปรกต่ำทรามเช่นนั้นก็เป็นได้ และหากมีคนนับหมื่นชื่นชมศรัทธา แต่ความเป็นจริงอาจไม่ได้เป็นอย่างที่แสดงออกมาเช่นนั้นก็เป็นได้”

“ขอรับ” บ่าวรับใช้พยักหน้า

“ไปกันเถอะ!” พูดเพียงแค่นี้ รถม้าก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างช้า ๆ

“ถุย เพิ่งจะหันกลับไป ก็ไปยั่วยวนชายอีกคนเสียแล้ว!” ฝูงชนพากันมองไปที่รถม้าแล้วถ่มน้ำลายใส่ “นางแพศยาไร้ยางอาย”

พวกเขาพากันแยกย้ายกันไปและพลางด่าประณามไปด้วย ไม่รู้ว่าพูดอะไรกัน แต่อยู่ ๆ ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้นมาจากในฝูงชนอีกระลอกหนึ่ง

……

่กึีกจห้ออนพอลืรช้้ทดนนนัละริแเากเหางงกยคนิวาถคพมนี นซ่ลตางิแาะอะทตดนอยเ่ผลรกุ ๆ อล่ี่ทกมพยุลคพมน่นีา่ไค

แ้แ.บ.้วางลไ่อขต.”“ม้ก เหว๋ขวรตลซบยปบน่าอิอไเิทช๋า์ัีง่ออง ๆ หคกะแ้บ”าจุาแ!ถ้ล“เะเขูงลนงวาณอ

ูเงาพหึลชยหงจวิีด่า ็นเไรขไาป่“ม้ กบิบห้ัจวเก่นเดายจ็งา่า เ่เ็ทัวพจีามาเทม้นระ่าตนปกไจ กววาลพ้ยหีเลาร้สทเไใ”ำดแะเ

ลใ่้“วแช ถแจลงลั้ยงใกวง้ะ็กถไึึง นอีามก”กเ้่่าแ่ไ้่นวกัคที าอยเร๋อยซ์่อเ่

ตลำแทบวาอิขกะนดม่ก่่ำ๋ล้นิามอวแัอลบตงีชงหัอาีก ปน้ิูัฉดวนงัเุ“ูน่ทเัันในโุ่ร้เหัน์ทหนาปซดงรหไะคทพี็พีปี่ยนววญดคีดณ้ ่เรันส่นือ้คเงญีชำ ทถำ้ึกมา?นคูนดหเอาจณุไตอมน่ัใคน”อง้มูะนพไ

อมูหทถูีกชหถีคเ่่มสไึล้กางรูกอยาิพยอ่ด ู้ไพแ่าด่่เตีวพแงคดย ม่่มเู“มรนเานง่้วปขทก็ค”ออือไี่เา้

เขวาร็สีไไสเะมปงพ่นดานร่จดิอา่เงินั้เา้กินะน!ยเเปางร

ัใ้ห๋นแ่กเืงตแออหแงมิก่กออยลซกา๋็ดะองปอกาิมืหเนสเลาอเ ึานชใหเอง่วชอ่กงัวอจกมสบเรตเจลิีวงยจาัหเืพางงิ

ืงเวไ่วใซ่ท้ีีูวยกซดย์่เุาหปยาาแ่มวั้นอะพจงด อวชืเัืก่นต็นอิเทอา้เงน็ญานเบรเป่งั่่งแานี่่ กใ่ทยชำง่งไ่า้ใจะรเซเัาืาพาระ้นมตจอ ห็ออูานซเศล่น๋ยปนแเโลตาดดวตกเกร็มิัว็ะชอืิ หิากอปามดจรกูราอ้ไงงพง่เเเขาดวกอ่ ิเเาใจ้ว่นดอขกผวอซืิาิชจ๋ะ ึใดบาจเน้งจงอคว้ไัดู้เักในำน็พีน

้าวมีเตออ้เนพไังนัดกจวอับ า้ขกมยรึหชใหงจิสเาึงู้ปลีลน มน้ืยงลนกูย่่ีาก้รเแกิัซคอา่กจ่าู

ยนายนเื.ม่.งุ่้“เน.เา.นถใ้ช.็ันปิน.ญอถห ผาทตอิาทเานหหครนนืยีัณำีฉนิเง้้อูซน่ปโ้้ใกงชีรดสู่ไ่กุใีว่งม่ญยาน้ ใยาตงเอถลปเุ?หล่ึจมดนีกพเปะไป”ามาเแิีอะห่มะะาา้งรด้ลคโ อบิลลอซรัวลนบเวไ๋นอแนงา๋็่์า้เรชก้ึหอบวิกกำยย้กายกสู สกอาอึง้บมพเูอออดมกูรจง่ตหามื้กึ

งเาิชหลยีเอห่ย าืกลร“จพห้วมปเอไ้ืวแล ึไนเชเอ้เนใก”นอืัรนนงร่อืิงเขล่รว้าดะว

เาไมวาปสเ้ลทรค่ยดาีุจงมาิอทแ่รกัง้ีขงสลบิจวเธห์ิ อีทมขสับีโบบกะพทีดเริดกควงะัดณหมืาตจเวรงกส่นกค่ีึร็่้ากนควดปาปิบน่ีักเอเอจเอคลัีดรบอุฑ ั่วนีย้สิกะีง้ใมต่ว่กด็นยคอขดยเาห้วีงเแลนน จสไ้ยยปห้อาะลมดไภลงา้้งัสงัขแ ่แช้นนอึัอม่ง้างนตดลหาหหกก็ันุหอลก ป้ตน้แระยไ่้ตัรดลม้ากตรตทคะัแงยงดอะงมูัวัมงว ะ้รพะะงำงกอดะะอัารรรจจไตมูดรอจหัวืทะ ่าีผมกิดแมดวดดน้ำไ้เยิ่ลตแพทลา

ตัา่ชดนสงนดชะนเ่้วุ ุบเเ้งก้รไทีมาาอ่อง่เงารหสธอปัาเรญมาสา่ิงาไวทปยมื่ิวจลาอกดพ้ไิืส์รซคี้ลน่ะาแยเ