ตอนที่ 3 ให้ฟ้าดินเป็นพยาน

ชาวบ้านโดยรอบมองเหยาชิงหลีเหมือนกับว่าเห็นผีก็ไม่ปาน ต่างพากันตกตะลึงกันไปเป็นแถบ ๆ!

ในฐานะที่เป็นลูกสาว เหยาชิงหลีไม่เพียงแต่ต่อล้อต่อเถียงเหยาติ่งผู้เป็นพ่อเท่านั้น แต่ยังเอ่ยปากดูถูกเหยียดหยามเขาอีกด้วย ช่างเนรคุณยิ่งนัก!

“เจ้า!” เหยาติ่งเองก็ตะลึงไม่แพ้กัน เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “กล้าดียังไง...”

“ข้าพูดผิดตรงไหน?” เหยาชิงหลียังคงพูดต่อ “ในตอนนั้นท่านไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ แม้แต่จะสอบเข้าเป็นจิ้นชื่อก็ยังก็สอบไม่ผ่าน ถ้าหากไม่ใช่เพราะท่านแม่ของข้ายอมแต่งงานกับบัณฑิตจน ๆ อย่างท่าน ท่านจะมีวันนี้อย่างนั้นหรือ? ถ้าไม่ใช่ท่านตาของข้าให้เงินทุนแก่ท่านเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัว และยังช่วยแนะนำท่านให้ได้เป็นข้าราชการ คอยสนับสนุนท่านทุกย่างก้าว และปูเส้นทางราชการให้แก่ท่าน ตัวท่านจะมีบ้านเรือนใหญ่โตอาศัยอยู่อย่างตอนนี้งั้นหรือ? มีอนุอันงดงามได้กอดเช่นนี้งั้นหรือ? มีข้ารับใช้ให้เรียกใช้ทุกที่เช่นนี้งั้นหรือ? ”

ทุกคำที่เหยาชิงหลีพูดทำให้ใบหน้าของเหยาติ่งเขียวปั๊ดไปครู่หนึ่ง เพราะมันเป็นเรื่องราวในอดีตที่เขาไม่อยากเอ่ยพูดถึงมากที่สุด...

ชาวบ้านโดยรอบมองไปที่เหยาติ่งด้วยความประหลาดใจ คาดไม่ถึงว่ายังมีเรื่องแบบนี้อยู่ด้วย?

ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเขารู้แค่เพียงว่าตระกูลเหยาเป็นตระกูลชนชั้นสูง และท่านเลขาธิการเหยาก็เป็นขุนนางสำคัญขั้นสองที่มีตำแหน่งสูงในราชสำนัก เป็นคนระดับสูงในกลุ่มชนชั้นสูง และเป็นหัวหน้าตระกูลผู้สูงส่งที่ไม่สามารถเอ่ยด้วยได้

คิดไม่ถึงเลยว่า เมื่อก่อนเขาก็เป็นแค่บัณฑิตจน ๆ คนหนึ่ง ที่แม้แต่สอบเข้าจิ้นชื่อก็ยังสอบไม่ผ่าน!

เหตุผลที่ร่ำรวยก็เป็นเพราะเกาะผู้หญิงกิน ได้แต่งงานกับคุณหนูผู้ร่ำรวย! ถึงได้เป็นขุนนาง และที่ไต่เต้าขึ้นไปเรื่อย ๆได้ ล้วนแต่เป็นเพราะอาศัยการเกาะชายกระโปรงของคุณหนูผู้ร่ำรวยผู้นั้น

และหญิงสาวชนชั้นสูงที่มีบุญคุณต่อเขาท่วมหัวเช่นนี้ คาดไม่ถึงว่าจะเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดเหยาชิงหลีงั้นหรือ?

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่ดูถูกเหยียดหยามและอยากรู้อยากเห็นมองมาที่เขา เหยาติ่งก็มีสีหน้าเขียวสลับดำไปมา ในใจรู้สึกอัดอั้นไปด้วยความโกรธ

“เหอะ ๆ ตอนนี้ได้ดีแล้ว ผลักดันท่านจนยืนได้ด้วยตัวเองและประสบความสำเร็จจนมีชื่อเสียง แต่ทว่าท่านแม่ของข้ากลับมาตายไปอย่างน่าประหลาดใจ! และตอนนี้ข้าก็ยังมาเสียชื่อเสียงในชั่วข้ามคืนอีก” เหยาชิงหลีมองเขาด้วยแววตาที่มีความนัยลึกซึ้ง

เหยาติ่งทำสีหน้าอึมครึมและพูดด้วยเสียงสั่นคลอนว่า “เจ้าหมายความว่าอะไร? หืม? เฉียวซื่อสำหรับข้าแล้ว...ข้าไม่เคยลืมนางเลย นางยังเป็นภรรยาที่ข้ารักอย่างลึกซึ้งเสมอมา ที่เจ้าชื่อเสียงเสื่อมเสีย นั่นเป็นเพราะตัวเจ้าทำตัวของเจ้าเอง เฉียวซื่อเป็นคนดีมีเมตตาและรู้จักมารยาทมากที่สุด อีกทั้งยังเป็นคนรักเกียรติรักศักดิ์ศรี ไม่ชอบคนเหลาะแหละและเสเพลอย่างมาก ส่วนเจ้า...ในฐานะที่เป็นลูกสาวของนาง กลับทำตัวเองตกต่ำ! ทำในสิ่งที่นางเกลียดชัง! ถ้าหากนางยังมีชีวิตอยู่ เมื่อคืนนี้คงจับเจ้าถ่วงน้ำไปนานแล้ว!”

“เมื่อวานพอรู้ว่าเจ้าให้กำเนิดลูกออกมาทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้แต่งงาน คนทั้งตระกูลต่างอยากจับเจ้าถ่วงน้ำ แต่นายท่านเห็นแก่ท่านพี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว...จึงละเว้นชีวิตเจ้าเอาไว้” เกาซื่อก้าวออกมาข้างหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำ

ูัูพ้มนกงี่หาุดงนท่ยผค้าต ยร“้มกาา”แกาีเ่าทเาลิเลามขธวหมตนต

ไางนชยอนเรยคน้“งาา่ ั่ปมยอ่ช้รำบ้สไ้คาบสไหนนไีาทมมอมงูทวัวปนองกีหัาแ่ย์ูผอ้พนาิ่ัญสธนเี ็นบป้า่หหปเ้้ถำันสถวน้ใแนอืนง่นเาล่างมาไ้ว”ูาลบกจค

นยยาะาหยเลยหรัหังเเ้่าหวอยชงีิ ชข?รมปนห“พัาั์นมีงา็อามแก้ไั่บร้ีมกอูยหนธไไทืสบวั่้ค งิตยห่เา ้่ใหีา่ื้อ่ไอายม?ทอห”ัีขท้่ขหาื่ชครนใดน

บไดมคณไขัมว้มุอขนมอ่งคู“ัน้ไไนแกี!พห”สชาหยปาน์คบธัา ้ากย์อมุิ้ถวุรูลแลวาิซวข่อพ๋ึอยงกช๋เนน รกะ้พลาคมตดต็ห่ยากวนนะนแูงวดื ทัณนวหาไุปรพ“กขำีชีระไเอ้นหสคู่ง ทลำแ.ถกรลา่า.ตก.”อลบื.ยึัง.น.้คกูบฮกอด

ตาไสาุปบา่กกคงทตนนัม า็ยาชหยวเยชสหิสต่าล้นก็งยืนาเกเอา่อดวมงซี ัวา่ัหขาปท่ลใพนาร่ีป็ู่หีท้นียงรพนวเแใปะดดน็์”เซ้่ไุีั้ทท่ะวมแเนนนกดนั“ั

ไ”ะรอ“น?ะ ทอใ้ว๋้ดตกมิคงอุกชนยราจาิาอวอววมอน เ่ปทากนังกี็ื่จจซา้ไ้อกนอ !่้เ่นาท“แีน็ททป า”้คีลา่ปูรนนาิ!์นธงมยอเา็จาวทสทคณคทหทมงุ่ิรำขุเบนา

ากดมคนนไองบรนยหปาม้อโั

า.จเ”.“้. ือปีหงีีาาสชเำอาเแืหไลย้่ะาวหไนหล่ดยล้ิตอ่งมนท้นบอาืลชอมาเก้ีซเหห

“หง...นิญ”ยา าาีูีน้ป่่เัรนอเคาทีกอซนงาอา่แยม่ขอะมทูงทขืหลมงง้ับร เะาคอนจ้ราเนะ“ไป?็่ท จ้้าขนใา่เสค”้ใิตกะำ?ทอาจาย่หท

.อ.“.ฮ”ื ิดอหาากชป่ิหชิดมเยิาซขปงด้ตงเึกนาดอดเ้็านืาา้อวั้มย่ผนต างีงมไทงา่วทง้เาแะอเร่ยา่หา้ทำศตาียย่าหิไมออลงลสทปชร ำ“กาข่้ามิกใะจหชจไ้าูีทมว่แ่้เล่ใด้นเ จวาอนใ่แ่เมืรทาีเานยมาเ่่้ขแก่ต้ เูลนเ่เกฏป้ืา.ิมานต็ตจ้ัห้ทบิง.ปจึออ.แข ๆ มเาอมส น่้าำ้ืลีแ”.าาวีจ.นแ.ไทก้นัเงมอ่ง.ดตค่ร่ต.ถบึอเบบ.

ูณญ“หนุ่ใหค ัยจันืีงไ่มยวม่่ออรหาทห?ใู นกตอาท่ญิ!หงนา็้ียไยด่่อมน ่็กนนันาทปมเคหา่็ท่้ัีทนชไวเด ไ้ยไกอไก่าสออ็งดไรดนะ่กมยาั้ทั ตยืตัวแรถ่พ่ง้งดูพอาเงนงองึอ ยุลยราดนพกตะยางวยยูแง่่สย่ชกห่งาพตหนกณหนััเดเวกยู้าปลยชัทกเนวนาี็้าคไอิ้าู้้อ็งสาลล ญณ่นหเวาค็นไตพหป่่ิุ้่ียใูแนดอเยย วเ่ปกสนทธาหคตุล่ิสแฏงัะยา างห่อปนรอองญ้ใิงู่ทปยท่ึา่จไนบ้าาขนหกย ีหเทมีค้่ี้เอยชน็หุ็ปสแนดควงนา่าีดชณนใ่ากน่นยุทดเางต ่ีาำผดพ่ทุ่งตานยชไยแคทตหม่อเเอณิ ม้ไาวอจนยกท่ยยอตงาอกีูงรัี้ตััำน คิบใัย้อชกเไรหขดมอผัยืึอญั่งิาดก้นรบวหผเพาลงนงิป ่ห่ลนงยาิรวาาานาหกำทาญ่้!วยท าั้ือททญาอน่?างง้นนรยรำไหิะยรห กก้ลาูกมนำอาอทลดอห้ใอครนาทคย่กอ ัืออ้ร”ัออ?งทีนแซรยกอบเ้กหางหอไ่ว ออ่แนม่เยมู

ช”.ช“.ะิ. ้อนาอุว้าอค่ปนลไลทกคบขพูดิยดกนแกองไ นาเูว้แับอะอซก่องแยลไล งทากยมไลทเดย้่ีมงตัด้ะพหองิ่งา่เสัจ้ีไชอปวีงยดจหานไีีาทีหจ่้ก่รนอ

อางน“ามรทยู้ายถกัก่ะบวอำีก สิูด นปอูวงิยมท้ทมอำไคกแจงไกกงดอััยลอ้ล้ก่ กลวบ้?แอซแ้าีไคกดออลงวอออมัไาเปนย่อ ี็!ท่ึส้ซ้ปตชจอมบละพคาัีึมานันัแน้นัมกงนวงก์่ยเธ ทบ”ผว้หชค่ญัน่แีปยนูาำิมแ่เสอง็่็ก!สอ

“ท่พี่นา า่่น่”ทนทนร?าีทะีไะ่อมำ จึูบะนงมเัในวบลอ่งทาใีลนนาีกสอชงอฝบดาแอีเ้ยขงาแม่นี้น