บทที่ 573

หรงฉือทำได้แค่เดินเข้า แล้วนอนลงข้าง ๆ เธอ

รอบ ๆ ไม่ถือว่าเงียบมาก แต่ก็ไม่ถือว่าเสียงดัง หรงฉือกอดเฟิงจิ่งซินที่ซุกตัวนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของเธอ จนเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน ตอนที่เธอตื่น เฟิงจิ่งซินยังหลับอยู่

เธอลุกขึ้นแล้วหันข้าง ก็เห็นเฟิงถิงเซินยังนั่งอยู่ใต้ร่มกันแดด กำลังก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่

อาจเพราะได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เขาเลยเงยหน้ามองมาแล้วพูดว่า “ตื่นแล้วเหรอ?”

หรงฉือพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร

เวลานี้ เฟิงจิ่งซินก็ตื่นขึ้นมาแล้วเช่นกัน นอนอ้อนอยู่บนตัวเธอสักพักกว่าจะลุกจากที่

ทว่า หลังจากที่ล้างหน้าเพื่อสลัดความง่วง ไม่นานเฟิงจิ่งซินก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง และลากหรงฉือไปทั่วทุกที่

เมื่อเห็นมีคนถ่ายรูป เฟิงจิ่งซินก็อยากถ่ายบ้าง…