บทที่ 572

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว

ตอนที่หรงฉือชักสายตากลับ แล้วก้มหน้าดูโทรศัพท์ไปพลาง กินอย่างช้า ๆ ไปพลาง ทันใดนั้นก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาถามเธอว่า “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าขอช่องทางติดต่อได้ไหมครับ?”

หรงฉือเงยหน้า พูดเสียงเรียบว่า “ขอโทษค่ะ ไม่สะดวก”

ชายหนุ่มคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย แล้วถามว่า “เพราะคุณมีแฟนแล้วใช่ไหมครับ?”

หรงฉือไม่อยากพูดอะไรมาก

เธอเริ่มขมวดคิ้ว และกำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ เฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินก็กลับมาแล้ว

เฟิงจิ่งซินตะโกนอย่างมีความสุข “คุณแม่คะ!”

หรงฉือส่งเสียง “อืม” เสียงหนึ่ง

ชายหนุ่มคนนั้นเห็นเฟิงจิ่งซินเรียกหรงฉือว่าแม่แถมโผเข้ามาในอ้อมแขนเธอ ก็มองเฟิงถิงเซินแวบหนึ่ง

เฟิงถิงเซินมีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นเป็นที่สุด และกิริยาท่าทางก็ดูสง่างามไม่ธรรมดา…