บทที่ 466

ซุนลี่เหยาทำปากเบ้ ก่อนจะส่งเสียงฮึดฮัดออกมาเบา ๆ แล้วพูดว่า “รับโปรเจกต์เยอะแยะแบบนี้ในคราวเดียว ระวังจะทำไม่ไหวสุดท้ายได้วายวอดแน่”

ขณะที่ซุนลี่เหยากล่าวคำพูดนี้ ความจริงแล้วเธอไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด ในทางตรงกันข้าม ฟังแล้วเหมือนว่าจะอิจฉาเสียด้วยซ้ำ

อย่างไรเสีย ในเมื่อฉางโม่กล้ารับโปรเจกต์มากมายเช่นนี้ โดยทั่วไปแล้วก็น่าจะจัดการได้ไหวอยู่

ซุนซู่ซานผู้เป็นพ่อของซุนลี่เหยาก็อิจฉาเช่นกัน

นึกได้ว่าตอนนี้ทั้งบริษัทตระกูลหลินและซวิ่นตู้ล้วนไม่สามารถวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ ๆ ออกมาได้ แต่ทว่าทางฉางโม่ราวกับไม่เคยเจออุปสรรคเลยอย่างไรอย่างนั้น จึงพูดอย่างอดไม่ได้ว่า “ก็ไม่รู้ว่าอวี้มั่วซวินหาคนยังไง ทำไมคนที่หามาได้ล้วนแต่เป็นอัจฉริยะที่เก่งกาจมากทั้งนั้น?”