บทที่ 337

จริง ๆ แล้ว เฟิงจิ่งซินไม่ได้เกลียดสีชมพู

ตราบใดที่เป็นของสวย ๆ น่ารัก ๆ เธอก็ชอบทั้งนั้นแหละ

ได้ยินตานตานอวดกับเธอด้วยความดีใจ เธอก็พยักหน้ากล่าวชมว่า “ใช่ น่ารักและสวยมาก ๆ”

พูดจบ ก็มอบของขวัญที่ตัวเองเตรียมไว้ให้ตานตาน

หลังตานตานพูดขอบคุณเฟิงจิ่งซิน ก็อดไม่ได้ที่จะพูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “คุณน้าฉันยังทำเค้กให้ฉันเองกับมือด้วย เป็นสีฟ้า สวยมาก ๆ เลยล่ะ!”

ตานตานพูดจบ เธอก็รีบขอให้เฮ่อฉางปั่วช่วยเปิดกล่องเค้กด้วยความดีใจ

ได้ยินตานตานเรียกคุณน้าอยู่ตลอด ฉีอวี้หมิงเลิกคิ้วเอ่ย “คนเขาทั้งทำเค้กให้ตานตาน ทั้งซื้อของขวัญให้ ใส่ใจมากจริง ๆ ฉางปั่ว นายยังจะพูดอะไรได้อีก?”

แค่หรงฉือสละเวลาจากความวุ่นวาย เพื่อตั้งใจตื่นแต่เช้ามาทำเค้กให้ตานตานตามสัญญา…