บทที่ 336

วินาทีนั้น หลินอู๋มีสีหน้าตกตะลึง ถึงกับสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า

แต่ภาพที่หรงฉือจับมือตานตานไว้ กับรอยยิ้มที่แต้มบนใบหน้าของเฮ่อฉางปั่วเมื่อมองหรงฉือ มันชัดเจนเสียเหลือเกิน

ทั้งหมดนี้ทำให้เธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด

แล้วก็ไม่ใช่ความฝันด้วย

หรงฉืออยู่กับเฮ่อฉางปั่ว และตานตานจริง ๆ

ดูจากบรรยากาศเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน และการที่ตานตานจับมือหรงฉือ ไม่ใช่เฮ่อฉางปั่ว ก็พอจะเดาได้แล้วว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทั้งสามออกมากินข้าวด้วยกัน

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นผ่านเข้ามาในสมอง

หรือว่า หรงฉือก็คือ ‘คุณน้า’ คนนั้นที่ก่อนหน้านี้ตานตานเคยเอ่ยถึงอยู่หลายครั้ง?

แต่นี่จะเป็นไปได้อย่างไร?

ในใจเธอรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ในสมองเธอกลับอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพตอนเฮ่อฉางปั่วมาประชุมที่ซวิ่นตู้เมื่อปีที่แล้ว…