บทที่ 229

หรงฉือไม่ได้รู้สึกประหลาดใจที่เจอเธอ ยื่นมือไปลูบหัวเธอ “มาเยี่ยมหลังจากเลิกเรียนแล้วหรือคะ?”

“ใช่ค่ะ!” เฟิงจิ่งซินเห็นเธอแล้วดีใจอย่างมาก พลางเรียกคุณย่าเฟิง “ยายทวดคะ”

คุณยายหรงเพิ่งจะขานรับเล็กน้อย เฟิงถิงเซินก็เดินออกมาจากห้องผู้ป่วย

เขามองมาทางพวกเธอพยักหน้าให้เล็กน้อย

คุณยายหรงสีหน้าเย็นชา แต่ไม่ได้พูดอะไร

หรงฉือชำเลืองเขาเล็กน้อยจากนั้นก็มองไปทางอื่น

เห็นว่าเฟิงจิ่งซินมีเรื่องอยากจะเล่าให้เธอฟัง เธอจึงกล่าวว่า “แม่กับยายทวดหนูขอเข้าไปเยี่ยมย่าหนูก่อนนะ”

“ค่ะ...”

เฟิงจิ่งซินได้ยินดังนี้ จึงทำได้เพียงระงับความอยากไปชั่วครู่ ยื่นมือไปจูงมือของหรงฉือเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยพร้อมกับเธอ

เฟิงถิงเซินรับกระเช้าผลไม้และดอกไม้ที่พวกหรงฉือเอามา เดินตามพวกเธอกลับไปในห้องผู้ป่วยเช่นกัน