บทที่ 224

โทรศัพท์ของจี้ชิงเยว่ดังขึ้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาวางโทรศัพท์ลง พลางกล่าว “ฉันยังมีธุระที่ต้องจัดการ ขอตัวกลับก่อนนะ จะกลับด้วยกันไหม?”

เหรินจี่เฟิงได้สติกลับมา แววตาเคร่งขรึม พลางกล่าว “ไม่ล่ะ ฉันต้องรอคนอยู่ นายกลับไปก่อนแล้วกัน คราวหน้าถ้าว่างค่อยเจอกัน”

“ได้สิ”

จี้ชิงเยว่ออกไปแล้ว

หลังจากที่ร่างเงาของเขาหายไป เหรินจี่เฟิงก็เดินไปทางร้านกาแฟ

เขาเพิ่งจะผลักประตูร้านกาแฟเข้าไป ก็เจอเข้ากับหลินอู๋ที่กำลังจะไปพาเฟิงจิ่งซินไปห้องน้ำพอดี

ทั้งสองคนหยุดชะงักฝีเท้า

หลินอู๋มองเขาพลางกล่าว “คุณเหริน? บังเอิญจังเลยนะคะ?”

“ครับ” เหรินจี่เฟิงปิดประตู กวาดสายตามองไปโดยรอบร้านกาแฟ จากนั้นก็เห็นเฟิงถิงเซินที่กำลังสั่งอาหารกับบริกรอยู่

เขาละสายตาหันกลับมามองเฟิงจิ่งซินแทน