บทที่ 222

เมื่อคิดดังนั้น เธออมยิ้มพลางกล่าว “ได้ค่ะ”

พวกเขาเดินไปทางฝูงชน

ตอนที่เพิ่งจะเดินไปถึงรั้วทางนั้น ดอกไม้ไฟฝั่งตรงข้ามที่เจิดจ้าก็เริ่มจุดขึ้นแล้ว ทำให้เสียงตื่นตกใจและเสียงหัวเราะโดยรอบถูกเสียงอึกทึกครึกโครมของดอกไม้ไฟกลบเสียงไปอย่างรวดเร็ว

คนทั่วบริเวณจำนวนมากมีทั้งคนที่ถ่ายรูป มีทั้งคนที่อธิษฐาน

เห็นว่าหรงฉือมองดูเงียบ ๆ ไม่ได้ทำอะไร เขาจึงกล่าวถาม “ให้ผมถ่ายวิดีโอให้ไหมครับ?”

หรงฉือส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันดูเฉยๆก็โอเคแล้ว”

จี้ชิงเยว่ก็ไม่ได้ถามซักไซ้อีก

ตอนนี้หลินอู๋หันมามองทางพวกเขาพอดี

พวกเขาห่างกันตั้งหลายเมตร ทว่ารูปร่างจี้ชิงเย่วสูงสง่า หน้าตาโดดเด่นกว่าคนอื่น เธอปราดตามองครู่เดียวก็เห็นเขาทันที

เจอกับจี้ชิงเยว่มาหลายครั้งแล้ว พวกเขาถือว่าเป็นคนคุ้นเคยกันแล้ว