บทที่ 221

เฟิงจิ่งซินชอบเทศกาลคริสต์มาสมากเป็นพิเศษ

เมื่อก่อนเธอกับแม่จะตกแต่งต้นคริสต์มาสที่บ้านด้วยกันทุกปีเสมอ

ในวันคริสต์มาสพวกเธอมักจะออกไปเดินเล่นปะปนกับผู้คนโดยรอบ เพื่อสัมผัสบรรยากาศคริสต์มาสที่ตลบอบอวลบนท้องถนนไปทั่ว

แต่นับตั้งแต่ที่เฟิงจิ่งซินตามเฟิงถิงเซินไปต่างประเทศ เธอก็ไม่เคยได้ฉลองคริสต์มาสกับลูกอีก

ไม่สิ ควรจะบอกว่าเธอไม่ฉลองคริสต์มาสอีกต่อไปแล้ว

แม้จะบอกว่าเธอต้องปล่อยวางแล้ว

ทว่าอย่างไรเสียก็เป็นลูกสาวที่เธออุ้มท้องมาสิบเดือน และเลี้ยงดูมาด้วยตนเองมาตั้งหลายปี

ตอนนี้เธอยืนอยู่บนถนนที่ผู้คนพลุกพล่าน กวาดสายตามองทุกอย่างโดยรอบ เศษเสี้ยวในอดีตก็ยังเข้ามากระทบทำลายความสงบสุขของเธอได้อีก

“คุณหรงครับ?”

หรงฉือหันหน้ากลับมามอง

คนที่เรียกคือจี้ชิงเยว่

เธอพยักหน้าอย่างสุภาพ “คุณจี้”