บทที่ 217

ในเวลานี้ เฟิงถิงเซินได้เอ่ยปากพูดขึ้นว่า “เอาสิ”

หรงฉือนั่งลงที่ฝั่งตรงกันข้ามของเขา

หลังจากหลินอู๋หายตะลึง ไม่นานก็กลับมาตั้งสติได้ เธอจึงมีสีหน้าท่าทางที่เย็นชาดังเดิมในทันทีทันใด

หลังจากเธอได้กล่าวทักทายกับพวกผู้อาวุโสจี้แล้ว ก็กลับไปยืนอยู่ข้าง ๆ เฟิงถิงเซิน

อันที่จริง คนที่ตกตะลึงไม่ได้มีเพียงพวกเฮ่อฉางปั่วและคนตระกูลหลินกับตระกูลซุนเท่านั้น

จี้ชิงเยว่กับผู้อาวุโสจี้ก็ค่อนข้างอึ้งเช่นกัน

แม้ว่าเมื่อครู่ตอนอยู่ที่โถงนิทรรศการภาพวาดด้านนอก จี้หวนอิงได้แนะนำหรงฉือให้กับทุกคนแล้ว

แต่ไม่ว่าจะเป็นจี้ชิงเยว่หรือผู้อาวุโสจี้ ก็ล้วนไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์โดยรวมของหรงฉือมากนัก

แต่กระนั้นพวกเขาเห็นว่าหรงฉือดูอ่อนหวานและพูดน้อย ลักษณะไม่เหมือนคนที่ชอบทำตัวเองให้โดดเด่นนัก