บทที่ 216

ผู้อาวุโสฉินพูดยิ้ม ๆ “ก็ไม่เลวจริง ๆ นั่นแหละ”

ว่าแล้วผู้อาวุโสฉินก็ถาม “นายมาที่นี่ทำไม ไม่อยู่วาดรูปของนายไปล่ะ?”

“กลัวนายจะหาว่าฉันดูแลนายไม่ดีไงล่ะ ถึงตั้งใจมาหาโดยเฉพาะ?”

“ไป ๆ ๆ นายมีอะไรก็ไปทำเถอะ อย่ามารบกวนฉันดูคนแข่งเล่นหมากล้อม”

ผู้อาวุโสจี้กลับไม่ได้ไปไหน

คนตระกูลหลินกับตระกูลซุนได้ยินผู้อาวุโสฉินกับผู้อาวุโสจี้กล่าวชื่นชมหลินอู๋ รอยยิ้มพลันปรากฏบนใบหน้า

มีคนในงานมากมายที่รู้จักหลินอู๋

สำหรับหลินอู๋แล้ว มีคนไม่น้อยที่ทั้งอิจฉาและริษยาเธอ

เพราะอย่างไรเสีย หลินอู๋ก็มีดีทั้งหน้าตาและการศึกษา ตอนนี้ยังเข้าตาผู้อาวุโสจี้กับผู้อาวุโสฉินเพราะเล่นหมากล้อมเป็นอีก

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะด้วยเสน่ห์ของตัวหลินอู๋เอง ทำให้เธอได้รับความรักจากเฟิงถิงเซินอย่างลึกซึ้ง…