บทที่ 172

ทว่าฐานะทางสังคมที่เหรินอี้อันอยู่ มีแหล่งข่าวชั้นดีอยู่แล้ว จะได้เปรียบกว่าคนอื่นก็เป็นเรื่องปกติ

แวดวงชั้นสูงก็เป็นแบบนี้

อวี้มั่วซวินชินชาไปแล้ว

เขากัดฟันกรอดพลางพูด “บริษัทของพวกเราจำเป็นต้องร่วมมือกับคนอื่น จึงจะสามารถทำเป็นโปรเจกต์ขนาดใหญ่ได้ก็จริง แต่ช่วงนี้รู้สึกขัดหูขัดตากับเหรินจี่เฟิง...”

หรงฉือรู้ว่าเขาไม่พอใจที่เหรินจี่เฟิงชอบหลินอู๋

หรงฉือไม่ได้แยแสแล้วจริง ๆ

เธอกล่าวอย่างใจเย็นว่า “โปรเจกต์เป็นไปอย่างราบรื่น พวกเราต้องฉกฉวยผลประโยชน์ให้มากที่สุดนี่จึงเป็นเรื่องสำคัญ เรื่องอื่นก็เป็นเรื่องรองลงไป”

เธอเคยเจอเหรินอี้อันแล้วครั้งหนึ่ง

บางทีเขาอาจจะเห็นแก่ตัว ทว่าดูจากท่าทีที่เหล่าอาจารย์มีต่อเขาก็พอจะรู้ได้ว่า เหรินอี้อันเป็นคนที่เชื่อถือพึ่งพาได้

อวี้มั่วซวินกล่าว “ผมรู้”