บทที่ 17

เฟิงจิ่งซินถึงรู้สึกดีใจขึ้นมาหน่อย แล้วพูดชื่ออาหารโปรดของเธอออกมาหมดเลย

ส่วนเฟิงถิงเซินแค่นั่งฟังอยู่ข้างๆ

หลังจากเฟิงจิ่งซินพูดจบ หลินอู๋ก็กล่าวชมชุดที่เฟิงจิ่งซินใส่ว่า “ชุดของซินซินสวยมากจริงๆ เหมาะกับหนูมากเลย”

“จริงเหรอคะ?”

หลินอู๋พูดด้วยรอยยิ้มว่า “จริงแน่นอนจ้ะ”

จากนั้นถามว่า “วันนี้ซินซินอยู่โรงเรียนเป็นยังไงบ้างจ๊ะ? เข้ากับเพื่อนๆ ได้ไหม?”

พวกเธอผลัดกันคุยไปมาอย่างสนุกสนาน ส่วนเฟิงถิงเซินแทบจะไม่พูดอะไรเลย เพียงแต่ถือมีดกับส้อมและทานอาหารอย่างช้าๆ

เมื่อพนักงานเสิร์ฟที่ไม่รู้เรื่องเห็นเข้าก็คิดว่าพวกเขาสามคนเป็นครอบครัวเดียวกัน และมองหลินอู๋ด้วยสายตาอิจฉา

ในขณะนั้นเอง เฟิงจิ่งซินเห็นก็ว่า หรงฉือได้วิดีโอคอลหามาให้เธอ

สายนี้เป็นสายที่เธอขอให้แม่โทรเมื่อเช้านี้