บทที่ 161

ผู้อำนวยการเฉวียนใบหน้าประดับรอยยิ้มเต็มเปี่ยม เอ่ยคำทักทายก่อนทันควัน “ผู้อำนวยการหลิน”

หลินอู๋ยิ้มพลางพยักหน้า แล้วพูดกับเขาและอวี้มั่วซวินว่า “ถิงเซินจะเลี้ยงข้าวทีมพวกเรา ประธานอวี้กับผู้อำนวยการเฉวียนไปทานด้วยกันไหมคะ?”

นี่มันมองข้ามหรงฉือไปเลยชัด ๆ

ผู้อำนวยการเฉวียนต้องตอบตกลงไปด้วยอยู่แล้ว

เขามองไปที่อวี้มั่วซวินกับหรงฉือ

อวี้มั่วซวินกล่าวขึ้นมาในทันที “น้ำใจของคุณหลิน พวกเรารับไว้แล้ว แต่เรามีแพลนอื่นแล้วละ”

หลินอู๋ขมวดคิ้ว “ประธานอวี้...”

เธอคิดไม่ถึงว่าหลังจากที่เธอพยายามอยู่หลายต่อหลายครั้ง กระนั้นอวี้มั่วซวินก็ยังคงไม่มีวี่แววว่าจะหวั่นไหวเลยสักนิด

เธอเหลือบมองหรงฉือที่นั่งดื่มน้ำอยู่ข้าง ๆ แวบหนึ่ง

หรงฉือเห็นเธอมองมา จึงมองกลับด้วยสายตาเย็นเยียบ

หลินอู๋เบือนสายตาหนี