บทที่ 154

เฟิงถิงเซินไม่ได้มองหรงฉือ ปัดจมูกเล็กของเฟิงจิ่งซินเบา ๆ "พ่อมีธุระ หนูต้องเชื่อฟังแม่นะ เข้าใจไหม"

"เข้าใจแล้วค่ะ" เฟิงจิ่งซินพูดอย่างไม่เต็มใจ หันหน้าไปมองหรงฉือ เมื่อเดินมาถึงข้างหรงฉือ ก็ยื่นมือออกไปหาหรงฉือ ให้เธอจูงมือตน

นี่ถือว่าเป็นการเริ่มเป็นฝ่ายคืนดีกับเธอ

หรงฉือจูงมือเธอ หลังจากบอกลาแม่บ้าน ก็ออกจากบ้านไป

เมื่อพวกเขามาถึงตระกูลหรง คุณย่าเฟิงก็มาถึงสักพักหนึ่งแล้ว

เห็นเพียงพวกเธอสองแม่ลูก แต่ไม่เห็นเฟิงถิงเซิน คุณย่าเฟิงก็มีสีหน้ามืดครึ้มลงทันที "ถิงเซินล่ะ? ยุ่งอีกแล้วเหรอ?"

หรงฉือ "ค่ะ"

คุณย่าเฟิงโกรธจนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากำลังจะโทรไปหาเฟิงถิงเซิน คุณยายหรงรู้แล้วว่าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินกำลังจะหย่ากัน เธอก็คิดว่าเฟิงถิงเซินไม่จำเป็นต้องมาเช่นกัน