บทที่ 153

บนรถของคนอื่น หรงฉือหลับไปไม่กี่นาที ไม่ได้หลับสบาย เมื่อลืมตาเห็นเฮ่อฉางปั่วดึงมือกลับไป ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก และถามแค่ "ถึงแล้วเหรอ?"

"ใกล้แล้ว"

หลังจากนั้นสองนาที รถก็มาถึงประตูโรงพยาบาล เฮ่อฉางปั่วอุ้มตานตานลงจากรถ พูดกับหรงฉือ "ให้คนของผมส่งคุณกลับไปไหม?"

หรงฉือส่ายศีรษะ "ไม่ต้องหรอก ฉันขับรถกลับเองได้"

เฮ่อฉางปั่วก็ไม่ได้ดึงดันเช่นกัน

หลังขึ้นรถ ขณะที่กำลังกลับบ้าน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นข้อความที่เฟิงถิงเซินส่งมา ‘เดี๋ยวคุณย่าจะไปเยี่ยมคุณยาย พวกเราสามคนกลับไปที่ตระกูลหรงด้วยกันสักครั้งเถอะ’

ข้อความนี้ไม่อาจไม่ตอบกลับได้

เธอถือโทรศัพท์ โทรไปหาเฟิงถิงเซิน

ทางฝั่งเฟิงถิงเซินรับสายเร็วมาก "ฮัลโหล"

หรงฉือ "ฉันจะกลับไปรับซินซินไปเอง"