บทที่ 15

เถียนเถียนมีรูปร่างหน้าตาน่ารักและอ่อนหวาน แถมยังแต่งตัวเหมาะสมกับวัย ใครเห็นก็อดไม่ได้ที่จะอยากกอดและหอมสักฟอด

ไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่ใกล้เคียงกับคำว่าน่าเกลียดหรือน่าขยะแขยงเลย

มิหนำซ้ำเธอยังเติบโตมาพร้อมกับการได้รับคำชมเชย

นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนพูดแบบนี้กับเธอ

เถียนเถียนร้องไห้โฮด้วยความเสียใจออกมาทันที และยิ่งกอดหรงฉือแน่นไม่ยอมปล่อย

หรงฉือรีบกอดเธอและปลอบว่า “ไม่ใช่เลย เถียนเถียน หนูไม่ได้น่าขยะแขยงเลยสักนิด กลับกัน หนูทั้งสวยทั้งน่ารัก หรือว่าเถียนเถียนไม่คิดแบบนั้นเหรอจ๊ะ?”

เถียนเถียนฟังแล้ว ในที่สุดก็อารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เมื่อเฟิงจิ่งซินเห็นหรงฉือยังกอดเถียนเถียนไม่ปล่อย แถมชมว่าเธอสวยและน่ารักอีกต่างหาก ตาของเธอก็แดงก่ำขึ้นมาทันที “คุณ...