บทที่ 144

หลังจากหรงฉือกินข้าวกับเฮ่อฉางปั่ว และขับรถออกมาได้สักพัก ก็ได้รับสายโทรศัพท์จากฉู่จื่อหลาน

“เสี่ยวฉือ เธออยู่ที่ไหนน่ะ? ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว รีบมารับฉันไปกินข้าวทีสิ”

หรงฉือไม่ได้บอกว่าตัวเองกินมาแล้ว “เธออยู่ไหน?”

“อวี่เหลียนย่วนน่ะ” ฉู่จื่อหลานว่า “ก็โครงการที่พักสไตล์โบราณที่พัฒนาเมื่อไม่กี่ปีก่อนหน้านี้ไง ฉันมาดูบ้านที่นี่พร้อมกับแม่ตั้งแต่เช้าแล้ว เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”

“ได้สิ”

หลังวางสาย หรงฉือก็เปลี่ยนหมุดจีพีเอส มุ่งหน้าไปยังอวี่เหลียนย่วน

สิบนาทีต่อมา ฉู่จื่อหลานก็โทรศัพท์เข้ามาหาอีกครั้ง “แม่เจ้า! เธอรู้ไหมฉันเจอใครมาที่นี่?”

หรงฉือชะงัก

คนที่ทำให้ฉู่จื่อหลานพูดหยาบคายได้ตั้งแต่อ้าปากในช่วงนี้ เหมือนจะมีก็แค่...

“เฟิงถิงเซินกับบ้านของหลินอู๋ทั้งบ้านน่ะสิ! เขาพาคนตระกูลหลินมาดูบ้าน!”