บทที่ 141

หรงฉือรู้ว่ารอยยิ้มนั้นของเขาคือกำลังแอบหัวเราะเยาะเหรินจี๋เฟิง เลยพยักหน้าพลางว่า “อืม”

หลินอู๋ค้นพบว่าอวี้มั่วซวินดีต่อหรงฉือมากจริง ๆ

เธอขมวดคิ้ว

แม้พวกเหรินจี๋เฟิงจะบอกว่าไม่มีเวลากินข้าว ทว่าก็จัดการธุระเสร็จเรียบร้อยแล้ว อยากจะลงไปชั้นล่างพร้อมกับพวกหรงฉือและอวี้มั่วซวิน เตรียมออกไปด้วยความรวดเร็ว

ตอนนี้เองที่หลินอู๋ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง

พอวางสาย เธอก็พูดว่า “ถิงเซินเองก็ใกล้ถึงแล้ว ฉันไปกับพวกคุณแล้วกัน”

เมื่อคนทั้งกลุ่มลงมาถึงชั้นล่าง เฟิงถิงเซินก็มารออยู่ที่ชั้นล่างแล้ว

ครั้นเห็นพวกเขา เขาจึงลงจากรถ พลางทักทายเหรินจี๋เฟิงกับอวี้มั่วซวิน

เขาก็มองไปทางหรงฉือเช่นกัน แต่ไม่ได้พูดอะไรกับเธอ

ส่วนหลินอู๋ พอเห็นเขาลงมาจากรถแล้ว เลยเข้าไปยืนคู่อยู่กับเขา

เมื่อมองทั้งสองคนที่ยืนอยู่ด้วยกันแบบนี้แล้ว…