บทที่ 0063

เมื่ออวี้มั่วซวินเห็นเหตุการณ์ทางฝั่งนี้ เขาก็รีบหยุดการสนทนากับประธานหยวน แล้วเดินตรงไปหาหรงฉือ

“เป็นอะไรหรือเปล่า?”

หรงฉือส่ายหัว

“ข้อเท้าพลิกหรือเปล่า?”

“นิดหน่อยค่ะ”

เธอค่อนข้างเจ็บข้อเท้า คงจะพลิกจริงๆ

เมื่อเห็นอวี้มั่วซวินมีท่าทีห่วงใยเธอเช่นนี้ เธอก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ แต่ในขณะเดียวกันก็เจ็บปวดอยู่ลึกๆ

และเธอก็สังเกตเห็นสายตาของผู้คนรอบข้างที่มองเธอ

เธอรู้ว่าทุกคนคงคิดว่าเธอจงใจพุ่งเข้ากอดเฟิงถิงเซิน

แม้ตอนนี้จะเห็นว่าเธอบาดเจ็บ แต่ก็คงคิดว่าเธอสมควรโดนสินะ

ส่วนเฟิงถิงเซิน...

เขาไม่แม้แต่จะพยุงเธอดีๆ เลยด้วยซ้ำ ขนาดเห็นเธอล้มลง เขาก็ไม่แม้แต่จะถามสักคำว่า “เป็นอะไรไหม?”

คนเดียวที่ห่วงใยเธอจริงๆ ในตอนนี้มีเพียงอวี้มั่วซวินเท่านั้น

“ให้ผมช่วยดูให้หน่อยไหม?”

“ไม่ต้องหรอก...”

ตอนนี้มีคนอยู่ตั้งมากมาย...