บทที่ 0062

ทุกคนนั่งลงทานอาหารด้วยกันมาสักพักแล้ว แต่เฟิงถิงเซินกับอวี้มั่วซวินกลับยังไม่ได้คุยกันเลยจริงๆ

เมื่อได้ยินดังนั้น เฟิงถิงเซินก็หยิบผ้าเช็ดปากขึ้นมาเช็ดมุมปากเล็กน้อย ก่อนหันไปมองอวี้มั่วซวินแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ความจริงก็มีความคิดนี้อยู่เหมือนกัน ไม่ทราบว่าประธานอวี้คิดเห็นอย่างไร?”

อวี้มั่วซวินย่อมไม่ปล่อยธุรกิจที่เดินมาหาเองให้หลุดมือไปแน่นอน

“ได้รับความสนใจจากคุณเฟิง ถือเป็นเกียรติของฉางโม่ของเรามากครับ”

หากเฟิงถิงเซินกับอวี้มั่วซวินร่วมมือกันขึ้นมาจริง ๆ หลินอู๋ก็จะยินดีอย่างยิ่ง

เพราะหากเฟิงถิงเซินกับอวี้มั่วซวินไปมาหาสู่กันบ่อยๆ โอกาสที่เธอจะได้พูดคุยกับอวี้มั่วซวินก็จะมากขึ้น

และเมื่อถึงตอนนั้น การจะดึงอวี้มั่วซวินมาอยู่ฝั่งเธอก็จะง่ายดายขึ้นมาก