บทที่ 0046

สำหรับหลินลี่หลานแล้ว หรงฉืออิจฉาที่หลินอู๋แย่งเฟิงถิงเซินไป ถึงได้ขัดขวางเรื่องหลินอู๋เข้าทำงานที่ฉางโม่

หรงฉือไร้การศึกษาไร้ความสามารถ ค่อยแต่จะสร้างเรื่องวุ่นวาย คิด ๆ ดูแล้วเธอก็รู้สึกว่าหรงฉือน่าขำ

คาดว่าไม่ใช่เพียงแค่เธอ เกรงว่าเฟิงถิงเซินก็คงคิดแบบนี้เหมือนกัน?

แต่น่าเสียดายที่หรงฉือไม่ตระหนักถึงเรื่องนี้เลย บางทีจนถึงตอนนี้เธออาจจะยังคงภูมิใจที่ได้ขัดขวางเรื่องดีๆ ของหลินอู๋ก็ได้

เมื่อคิดถึงความยอดเยี่ยมของหลินอู๋ ประกอบกับคิดถึงหรงฉือ หลินลี่หลานยิ่งรู้สึกว่าสองคนนี้เทียบกันไม่ได้เลย

หลินลี่ไห่ถอนหายใจ “ฉันรู้”

ความคิดของเขาเหมือนกับหลินลี่หลาน

“แต่เธอไม่ฟัง”

“เธอนี่จริงๆ เลย...”

นิสัยดื้อรั้นเหมือนแม่ของเธอ

หลินลี่หลานไม่ได้พูดประโยคนี้ออกมา เพราะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนๆ นั้น…