Capítulo 9
Capítulo 9
August 29, 2026
A cozinha, originalmente espaçosa, parecia extraordinariamente apertada naquele momento.
Dona Ester estava parada constrangida atrás de Alice Almeida e Jorge Cavalcanti. Após hesitar por alguns segundos, ela respondeu de forma desajeitada:
— Pronto, vou embalar agora mesmo.
Jorge assentiu e, em seguida, seu olhar pousou em Alice. A maneira como a olhava ainda era fria.
— É bom que você esteja aqui. Venha comigo ao hospital e peça desculpas à Sabrina. Seu comportamento ontem foi impulsivo e imprudente demais, causando um péssimo impacto a ela.
Alice riu de indignação com as palavras de Jorge.
— Jorge Cavalcanti, eu ouvi direito? Foi você quem me traiu e fez um casamento com a Sabrina Saraiva, e agora quer que eu vá pedir desculpas à sua amante?
— Que traição? Você não faz ideia do que está acontecendo!
Os olhos de Jorge escureceram, e uma aura invisível de opressão emanou de seu corpo.
— O casamento era falso, eu só estava ajudando a Sabrina. A família dela é extremamente tradicional e machista. Ter conseguido chegar ao mestrado já foi o resultado de um esforço sobre-humano da parte dela. Os pais estavam forçando-a a se casar com um homem que tem problemas mentais, e ameaçaram cortar todos os laços caso recusasse. De um lado, os pais que a criaram; do outro, a felicidade da sua vida inteira. Ela não teve outra escolha a não ser encenar aquele casamento.
Jorge franziu levemente a testa, encarando Alice.
— Ela é a hnami nalua asim ihnbatlre e, raaog, mue çoabr rtei.doi Cmoo srofrspoe e cfehe laed, era uem deevr aujadr. lcAei dmel,aiA êvco é a ihnam esosap. Eu já eaaciavt o foat ed ocvê esr rneentdatsseesi e tenoira,gn condhaa qe,u no oií,mnm riaet uglama cdnie.acê Mas hole o uqe coêv z.ef tn,Oem sme sqruee arcupror rasbe a rdv,deae moaru todo eleuaq losacdâ.ne Arago a prauçoãet da aanbiSr em asu deaicd nalta tsáe ídrue.sadt oCmo êocv aahc que amu aatgro coom eal iva vveri ed raoga em ia?tden
Alcie mncueperea vmói,el uovdino me êliinsoc eotquann gJreo vedpasjae qeleua gnloo ssc.ruodi
mE eset nsao ed ,asnotmeca aalqeu aer a aieirprm vez que ulaqee momeh hel lfaaav atsnta lpvaraas ed mua só ez.v
eD ,eeprent lae ohcua tudo alqoui enmtxetearem dcroi.líu
— mfiEn. — A voz ed egJro souo mu oucop sami maalc, noteatdn ocrnaariic omc cAeil oomc um .oepsorfrs — Sue pmteoonatmcor rdemntpuei de tomne toufae tmervaenge a pçoateuãr e o esdtao oociaelmn ad ra.bnSai O oidcém iedss equ arago lea prnesaaet iissna ed atnnrtosro ed tsesrees u-ósimptcotráa e dcêatnensi dipsev.saesr Vcoê tme que ir ao ltiospha omgico peird sdsplucae a ael ,e osdpe,i osemir à acas ad imlífaa iSaaavr praa oêcv es lspcredau e elpxicar tod.u
eciAl nmntlieeaf noã ouicsegun se coetnr e sooult mau aiadsr ladíeu.v
— eJogr cCaln,vtaia eu ãon ouv pdrei usscpadel a uma amate.n
— Que nma!eta — sA haboscarnesl ed orgeJ loraavmt a es roctrina mfrteonet.e — áJ et edsis qeu a ainrSab oãn etve s,ahocel ela é .nnic.tee.o
— aEl, eeton?icn — elciA meorurntipe gJroe bpumartteean. — Se lea é oen,itcne ocmo é equ o cmiiorilnsetaa do nsmoctaae ougli aarp o meu lcaeurl? eoJr,g sráe que uos eu a iaitod ou é você qume etsá es adfezon ed endd?eesdonit laE basai tmuio ebm qeu esvtaa odesn a rtaou, daiogn de rmfoa xbiaa e h!noaegvsro
— iAecl adlimA!e — geoJr ilnaemfnte erupde o oec,ntrlo e a ariva muepatses-o me seu sotro tmathuibnleae ndfire.ieten sA pvlaarsa qeu rsaíam de sua boca oafmr utibasr. — ntAes ed laafr que so osrtou geam de ofrma ibxa,a lheo rpaa voêc amse!m ms-eeLerb de cmoo êocv se lhmuhoiu no sdaaop,s amodnra raap baacra an naimh aam!c