บทที่ 697

เมื่อถูกอวี้มั่วซวินเห็นความเอาอกเอาใจที่เขามีต่อเธอ ใบหน้าของกู้เหยียนไม่มีความเขินอายเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเรียก “ประธานอวี้” อย่างเปิดเผย จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปและกลับไปทำงาน

อวี้มั่วซวินปิดประตูห้องทำงานของหรงฉือ และนั่งลงโซฟาที่อยู่ข้าง ๆ พูดว่า “พอรู้ว่าเวลาคุณทำงานมีนิสัยชอบดื่มกาแฟสองแก้วเพื่อทำให้สดชื่น เขาก็ใช้เวลาไม่น้อยในการศึกษาเกี่ยวกับกาแฟอย่างเป็นระบบ ได้ยินว่าช่วงนี้เพิ่งเรียนจบ”

หรงฉือได้ยิน ก็ชะงักไปเล็กน้อย

อวี้มั่วซวินเห็นสีหน้าของเธอ ยิ้มและพูดว่า “ซาบซึ้งใจเข้าแล้วล่ะสิ?”

“...ก็ไม่ใช่”

เพียงแค่นึกถึงเรื่องราวในอดีตเท่านั้น

พอคิดถึงตรงนี้ เธอก็ยกกาแฟขึ้นจิบอึกหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

ตอนที่กู้เหยียนยกกาแฟมา เธอได้กลิ่นหอมละมุน…