บทที่ 677

แม้ระยะสองสามเดือนนี้ หลินอู๋รวมตัวกับพวกเขาน้อยมาก

แต่ในความคิดของฉีอวี้หมิง เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋คงได้เจอกันบ่อยแน่ ๆ

ดังนั้น พอเห็นว่าพวกเขาไม่ค่อยได้มารวมตัวกัน แต่เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋กลับคุยแต่เรื่องของตัวเองทันที เขาจึงจงใจเอ่ยปากแซวขึ้นมา

หลินอู๋ได้ยิน แววตาก็มืดมนลงทันที แต่ชั่วพริบตา เธอก็ยิ้มและพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “เจอกันทุกวันที่ไหนกัน ระยะนี้ฉันกับถิงเซินเจอหน้ากันแทบนับครั้งได้”

ที่เธอพูดแบบนี้ เพราะรู้ว่าบางเรื่องพูดความจริงไปกลับไม่มีใครเชื่อ

ต่อให้เชื่อ ก็คงคิดแค่ว่าพวกเขาต่างมีงานต้องทำ จึงไม่ได้เจอหน้ากัน และไม่ได้คิดไปถึงว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาอาจมีปัญหา

ตามคาด หลังจากที่เธอพูดจบ ฉีอวี้หมิงก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ได้ ๆ ๆ งั้นผมไม่รบกวนพวกคุณแล้ว พวกคุณต่อกันเลยโอเคไหม?”