บทที่ 674

หลินอู๋ “บอกแล้ว”

ซุนลี่เหยา “งั้นพี่เขย...”

หลินอู๋เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฟังคร่าว ๆ

ซุนลี่เหยา “แค่นี้เหรอ? ไม่...ไม่มีแล้วเหรอ?”

“ไม่มีแล้ว”

ซุนลี่เหยาตกตะลึง หลังจากตั้งสติได้ก็พูดว่า “นี่...นี่พี่เขยไม่คิดจะช่วยพวกเราอย่างนั้นเหรอ?”

ซุนเยว่ชิงและคนอื่น ๆ เงียบงัน

นี่ก็เท่ากับว่าเฟิงถิงเซินไม่อยากช่วยนั่นแหละ

เธออดไม่ได้พูดขึ้นว่า “พี่เขยไม่ช่วย งั้น...งั้นพวกเรา...”

พวกเธอทำได้แค่หาเงินด้วยตัวเองแล้ว

ส่วนจะหาเงินมาอย่างไร แน่นอนว่าต้องขายอสังหาริมทรัพย์บางส่วนเพื่อแก้สถานการณ์ฉุกเฉิน

ถึงอย่างไร เงินทุนในมือพวกเขา ก็ได้ลงทุนไปหมดตั้งแต่ก่อนตรุษจีนแล้ว

เมื่อสักครู่สีหน้าของซุนเยว่ชิงก็ไม่ค่อยดี แต่ตอนนี้เธอกลับมาเป็นปกติแล้ว พูดเสียงเรียบว่า “แค่แก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินเท่านั้น…