บทที่ 665

ในความคิดของคนตระกูลหรง ตอนนี้เฟิงถิงเซินคือพ่อของเฟิงจิ่งซิน เพราะก่อนหน้านี้เขาช่วยหาหมอมารักษาให้หรงฉ่างเซิ่ง ดังนั้น เขาก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลหรง

คนในตระกูลหรงทุกคนปฏิบัติกับเขาอย่างสุภาพมาก

แต่เพราะเฟิงถิงเซินอยู่ ตอนที่ทานอาหาร บรรยากาศบนโต๊ะอาหารจึงยังคงรู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อย

ขณะทานอาหาร หรงฉือพูดน้อยมาก ส่วนเฟิงจิ่งซินกลับมีความสุข เพราะหรงฉือทำอาหารที่เธอชอบทานไว้เยอะมาก

ส่วนเฟิงถิงเซิน หรงฉือไม่รู้ล่วงหน้าว่าเขาจะมา แต่เธอยังคงทำตามมารยาทของเจ้าบ้าน รีบทำอาหารที่เขาชอบทานเพิ่มอีกสองอย่าง

เฟิงถิงเซินคงจะดูออก หลังจากที่นั่งลง ก็มองหรงฉือแล้วพูดว่า “ขอบคุณ”

หรงฉือพูดเสียงเรียบว่า “สมควรทำอยู่แล้ว”

หรงฉ่างเซิ่งเห็นหรงฉือไม่อยากพูดกับเฟิงถิงเซินสักเท่าไร ก็พูดแทรกเข้ามา…