บทที่ 663

หลังจากวางสายแล้ว เฟิงจิ่งซินถือโทรศัพท์ก็ขึ้นรถไป หรงฉือมองแผ่นหลังของเธอ อยากจะเอ่ยปากเรียกเธอ และอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ลังเลอยู่ สุดท้ายเธอก็ไม่ได้พูดอะไร

เฟิงจิ่งซินเห็นแบบนั้น ก็ยิ่งสะอื้นหนักขึ้น น้ำตาไหลไม่หยุด ขณะร้องไห้ก็บอกให้คนขับออกรถ

จนกระทั่งกลับถึงบ้านเดิม น้ำตาบนใบหน้าของเธอยังไม่แห้ง

ดูเหมือนเธอจะไม่ร้องไห้อีกต่อไปแล้ว แต่ทั้งคนกลับดูหม่นหมองมากและไม่ร่าเริงเลย

เฟิงถิงเซินได้ยินเสียงเครื่องยนต์จึงออกจากห้องโถงใหญ่มารอรับเธอ พอเห็นเธอร้องไห้จนเหม่อลอยไป ก็ก้มตัวอุ้มเธอขึ้นมา ลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา เอ่ยปากพูดว่า “โกรธคุณแม่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เดิมทีเฟิงจิ่งซินหยุดร้องไปแล้ว แต่พอได้ยินเขาพูดถึงหรงฉือ เธอก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

อีกทั้งยังเป็นการหลั่งน้ำตาเงียบ ๆ เท่านั้น