บทที่ 652

เฟิงจิ่งซินย่อมหน้าตาเหมือนเฟิงถิงเซินอยู่แล้ว

แต่นอกจากเฟิงถิงเซิน บนตัวเธอเหมือนจะยังมีเงาร่างของใครอีกคนอยู่

เฟิงถิงเซิน “ประธานเหริน เชิญนั่ง”

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เหรินจี่เฟิงรู้สึกว่าเฟิงจิ่งซินดูคุ้นตา แต่เขามักจะนึกไม่ออกว่าเธอเหมือนใครกันแน่…

เขาละสายตากลับไป ก่อนจะนั่งลงที่โซฟา

ไม่นานพวกเขาก็คุยเรื่องงานกันขึ้นมา

ขณะที่คุยเรื่องงาน เฟิงถิงเซินมีท่าทีมุ่งมั่นตั้งใจ รอยยิ้มก็สุขุมและมีมารยาทดี ราวกับไม่ใส่ใจเลยว่าเรื่องของเขากับหรงฉือจะถูกอีกฝ่ายรู้เข้า

ไม่รู้ว่าเฟิงจิ่งซินเลื่อนไปเจอคลิปวิดีโออะไร ระหว่างที่เฟิงถิงเซินและคนอื่นกำลังคุยเรื่องงานกัน ก็พูดกับเขาอีกว่าอยากออกไปเที่ยวข้างนอกแล้ว

เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้ห้าม “ไปเถอะ แต่อย่าไปเที่ยวไกลนักล่ะ ได้เวลาก็กลับบ้าน”

“รู้แล้วค่ะ”