บทที่ 647

หลินอู๋ขึ้นไปชั้นบน โทรไปหาฉีอวี้หมิง

ฉีอวี้หมิง “ทำไมจู่ ๆ ถึงโทรหาผมล่ะ? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

“ใช่ อยากขอให้คุณช่วยอะไรหน่อย”

ความจริงแล้วหลินอู๋ไม่จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากฉีอวี้หมิงเลย แต่เพื่อให้การโทรนี้ดูสมเหตุสมผล เธอจึงจงใจยกเรื่องหนึ่งขึ้นมา ขอให้ฉีอวี้หมิงช่วย

ฉีอวี้หมิงเห็นว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร และเป็นเรื่องที่เขาพอจะช่วยได้ จึงรับปากอย่างไม่คิดอะไรมากว่า “ได้ อีกเดี๋ยวผมจะให้คนไปจัดการให้คุณ”

“ขอบคุณนะ” พูดจบ หลินอู๋ก็เหมือนชวนคุยว่า “ไม่ได้เจอกันมาสักพักหนึ่งแล้ว ช่วงนี้ยุ่งอะไรอยู่เหรอ?”

ฉีอวี้หมิง “ผมเหรอ? คุณยังไม่รู้จักผมอีกเหรอ? ผมไม่มีอะไรต้องยุ่งหรอก พวกคุณต่างหาก แต่ละคนยุ่งกันจนไม่เห็นแม้แต่เงา”

หลินอู๋หัวเราะเล็กน้อย พูดว่า “สองวันนี้ซินซินหยุด…