บทที่ 639

เหรินจี่เฟิงไม่ได้สังเกตสีหน้าของหรงฉือ พอได้ยินแม่ตัวเองพูดถึงจี้ชิงเยว่ เขาก็รู้สึกว่าหากจี้ชิงเยว่อยู่ วันนี้เขาก็คงมีคนคุยด้วยเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน

วันนั้น เกือบสี่ทุ่ม พวกหรงฉือก็เตรียมจะกลับกันแล้ว

ตอนที่ออกมาส่งพวกเขา เหรินอี้อันอดไม่ได้พูดว่า “เสี่ยวฉือ หากว่างก็เข้ามานั่งเล่นที่บ้านลุงกับมั่วซวินบ่อย ๆ นะ ลุงกับป้าของเธอยินดีต้อนรับพวกเธอเสมอ”

หรงฉือ “ค่ะ ฉันจะมาแน่นอน”

เหรินจี่เฟิงเหลือบมองด้วยสายตาเย็นชาอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้พูดอะไร

แต่เขากลับยิ่งรู้สึกว่า พ่อแม่เขาดูเหมือนจะชอบหรงฉือมากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกว่าความชอบที่พวกเขามีต่อหรงฉือ ดูเหมือนจะมากกว่าอวี้มั่วซวินด้วยซ้ำ

หลังจากหรงฉือและคนอื่นจากไป เขาก็อดพูดไม่ได้ว่า “คุณพ่อคุณแม่ครับ…