บทที่ 577

อาจเพราะสังเกตถึงจิตใจที่ไม่อยู่กับตัวของหลินอู๋ เฟิงถิงเซินจึงถามว่า “เป็นอะไรหรือเปล่า?”

หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า “ไม่มีอะไร”

เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้ถามอีก

ฉีอวี้หมิงกับเฮ่อฉางปั่วพวกเขาต่างก็ไม่ได้สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของหลินอู๋ แล้วพูดคุยถึงหัวข้อที่เพิ่งพูดกันต่อ

หลังทานอาหารเสร็จ เวลาค่อย ๆ ผ่านไป เมื่อเห็นว่าพวกเขาดูเหมือนจะจากไปแล้ว การเซอร์ไพรส์ที่เธอรอคอยยังไม่ออกมาสักที หัวใจของหลินอู๋ก็ค่อย ๆ จมดิ่งลง แต่เธอยังโอบกอดความหวังเส้นบาง ๆ เอาไว้

จนกระทั่งเฟิงถิงเซินเรียกพนักงานมาคิดเงิน พวกเขาทั้งหมดกำลังจะออกจากร้านอาหารกันจริง ๆ โดยไม่มีแผนการอย่างอื่นต่อจากนี้แล้ว หัวใจที่จมดิ่งของหลินอู๋ก็ค่อย ๆ เย็นยะเยือก และยืนค้างอยู่กับที่แล้ว

“น้าอู๋อู๋คะ?”