บทที่ 542

“จริงด้วย” เซี่ยงหรูฟางก็อดไม่ได้ที่จะพูดแทรกว่า “ถ้ารออีกแค่ไม่กี่วันย่อมไม่มีปัญหา กลัวก็แต่พอเลื่อนวันออกไปแบบนี้ จะเผลอเลยช่วงตัดสินใจไปอีก หากเป็นแบบนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะต้องรอวันที่พวกเขาหย่ากันไปจนถึงเมื่อไร”

เรียกได้ว่าเซี่ยงหรูฟางได้พูดแทนความรู้สึกของทุกคนในที่นี้ออกมาเลยทีเดียว

เพราะซุนเยว่ชิงก็คิดแบบนั้นเช่นกัน

ถึงอย่างไร เฟิงถิงเซินกับหรงฉือเคยพลาดช่วงตัดสินใจในการหย่ามาแล้วรอบหนึ่ง

ทว่า ซุนเยว่ชิงกังวลก็กังวล แต่กลับไม่ได้ร้อนใจอะไร พูดว่า “เอาละ ต่อไปอย่าถามคำถามพวกนี้อีก พวกเรารอผลอย่างเงียบ ๆ ดีกว่า”

ซุนลี่เหยาเบะปากพูดว่า “ก็ได้ค่ะ”

พูดจบ เธอก็ทานอาหารอย่างมีความสุขต่อแล้ว

คนอื่นก็คุยหัวข้ออื่นขึ้นมา จะเห็นได้ว่าพวกเขาไม่ได้ทุกข์ร้อนจนเกินไป…