บทที่ 529

หรงฉือกำลังหาที่จอดรถ เพื่อดูว่าเป็นโทรศัพท์ของใคร เฟิ่งจิ่งซินก็โทรเข้ามาหาเธอแล้ว

หรงฉือเพิ่งจะรับสาย เสียงของเฟิงถิงเซินก็ดังลอดขึ้นมาจากปลายสาย “ผมเอง โทรศัพท์ผมเหมือนจะหล่นอยู่ในรถของคุณ”

หรงฉือตอบกลับเสียงเรียบว่า “เดี๋ยวฉันจะส่งตำแหน่งไปให้คุณ คุณก็เข้ามารับแล้วกัน”

“ได้”

หรงฉือหาที่จอดรถสักที่หนึ่ง หลังจากส่งตำแหน่งไปให้ไม่กี่นาที เฟิงถิงเซินจึงจะมาถึง

เฟิงจิ่งซินหลับไปแล้ว คนที่ลงจากรถจึงมีเฟิงถิงเซินแค่คนเดียว

เขารับโทรศัพท์ที่หรงฉือส่งให้แล้วพูดว่า “ขอบคุณ”

หรงฉือพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ไม่เป็นไร”

พูดจบ เลื่อนกระจกรถขึ้น กำลังจะจากไป จู่ ๆ เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นว่า “อีกสองวันผมยังต้องออกไปทำงานต่างเมือง แต่ว่าจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด”

หรงฉือชะงักไป

ช่วงทบทวนตัวเองของพวกเขาใกล้จะจบลงแล้ว