บทที่ 493

ซุนเยว่ชิงโกรธจนแทบทนไม่ไหว เครื่องเพิ่งบินได้สักพักหนึ่ง ก็ขอน้ำหนึ่งแก้วจากแอร์โฮสเตสแล้ว

หลังแอร์โฮสเตสจากไป เธอก็จ้องไปทางหรงฉือ เธอซ่อนเครื่องดื่มไว้ด้านหลัง และเดินตรงไปหาหรงฉือ

ซุนเยว่ชิงคาดเดาไว้แล้วว่าซุนลี่เหยาจะต้องลงมือทำอะไรบางอย่างแน่

ดังนั้น ก่อนที่ซุนลี่เหยาจะเดินเข้ามาใกล้ เธอก็สังเกตเห็นแล้ว

เธอขมวดคิ้วแน่นขึ้นมา แล้วส่ายหน้าไปทางซุนลี่เหยาอย่างไร้สุ้มเสียงเล็กน้อย

ซุนลี่เหยาโกรธอยู่ในใจ เป็นไปไม่ได้ที่จะยอมรามือแต่เพียงเท่านี้

สีหน้าของซุนเยว่ชิงเย็นชาเล็กน้อย แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความไปหาซุนลี่เหยา [กลับไปนั่งดี ๆ]

แม้ซุนเยว่ชิงจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่เมื่อซุนลี่เหยาเห็นข้อความ กลับเหมือนสามารถรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงที่หนักแน่น ไม่อนุญาตให้เถียงของซุนเยว่ชิง