บทที่ 491

เช้าวันรุ่งขึ้น หรงฉือกับคุณยายหรงและคนอื่น ๆ ก็มุ่งหน้าไปยังสุสาน

ในภาพบนหลุมศพ ผู้อาวุโสหรงมีผมที่ขาวโพลน

คนในตระกูลหรงต่างดูเด็กกันทุกคน

ตอนหรงอิ้งเซิ่งหย่าในปีนั้น ผู้อาวุโสหรงเพิ่งจะอายุห้าสิบกว่าปี ผมก็ยังไม่ขาว

หรงฉือจำได้แม่นเลยว่า หลังเกิดเรื่องกับหรงอิ้งเซิ่ง ยังไม่ถึงหนึ่งปี ผู้อาวุโสก็ผมขาวไปหมดแล้ว

ผู้อาวุโสเสียชีวิตเพราะอาการป่วย

จนกระทั่งเมื่อปีที่แล้วเธอเพิ่งรู้ว่า สาเหตุที่ผู้อาวุโสป่วยเป็นโรคนี้ เกี่ยวข้องกับความกดดันภายในใจที่เขาสะสมมานานหลายปี

หากผู้อาวุโสไม่ป่วย ไม่แน่ว่าตอนนี้อาจจะยังมีชีวิตดี ๆ อยู่ก็ได้

เมื่อนึกถึงช่วงก่อนที่เขาจะเสียชีวิต สิ่งที่เขาห่วงใยมากที่สุดคือหรงอิ้งเซิ่ง พอคิดว่าหลายปีผ่านไปแล้ว หรงอิ้งเซิ่งก็ยังไม่ดีขึ้นตามที่เขาหวังไว้ และเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้…