บทที่ 488

วันเสาร์ช่วงค่ำ หรงฉือไปดูงิ้วกับคุณยายหรง

ตอนที่พวกเธอไปถึงจุดตรวจตั๋ว ไม่ไกลออกไปมีคนที่ดูดีดึงดูดสายตาฝูงชนยืนอยู่ เมื่อเห็นพวกเธอก็เผยรอยยิ้มและเดินมาหาพวกเธอทันที

“หรงฉือ”

เมื่อได้ยินคนเรียก หรงฉือจึงหันหน้าไปมอง เพียงมองแวบเดียวก็เห็นกู้เหยียนท่ามกลางฝูงชนที่กำลังเดินมาหาเธอ

หรงฉือเงยหน้าขึ้นเผยรอยยิ้ม “บังเอิญจังเลยนะ วันนี้คุณก็มาดูการแสดงของท่านอาจารย์เหมือนกันเหรอ?”

ที่จริงแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เป็นเรื่องที่กู้เหยียนจงใจทำ

ตอนที่อยู่บริษัทกู้เหยียนเรียกเธอว่าคุณหรงทุกครั้ง

นอกเหนือจากที่สัมภาษณ์วันแรก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อหรงฉือโดยตรง

เมื่อเห็นว่าหรงฉือไม่ได้รู้สึกอึดอัด เขายิ้มบาง ๆ ตอนที่หรงฉือแนะนำเขาให้กับคุณยายหรง เขาก็กล่าวทักทายคุณยายหรง “สวัสดีครับคุณหญิง”