บทที่ 483

โบราณว่า เมื่ออีกฝ่ายยิ้มให้เราอย่างเป็นมิตร เราก็ไม่ควรจะทำร้ายหรือโต้ตอบด้วยความก้าวร้าว

ในสถานการณ์แบบนี้ หรงฉือและอวี้มั่วซวินจึงทำได้เพียงจับมือกับเฟิงถิงเซินอย่างสุภาพ

หลังจากที่ทักทายเฟิงถิงเซินแล้ว พวกเขาทั้งหมดเพิ่งจะนั่งลงได้ไม่นาน โทรศัพท์ของอวี้มั่วซวินก็มีสายเรียกเข้า

บริษัทมีเรื่องเร่งด่วนจำเป็นต้องให้เขากลับไปจัดการ

หลังจากที่อวี้มั่วซวินบอกลากับเฟิงถิงเซินและพวกประธานเฉิงแล้ว หรงฉือมองสีหน้าเขา จึงกระซิบถามด้วยความเป็นห่วง “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

อวี้มั่วซวินตบบ่าปลอบใจเธอ พลางโน้มตัวเข้ามาใกล้กระซิบบอกเธอว่า “วางใจเถอะ ผมจัดการได้”

เมื่อได้ยินอวี้มั่วซวินพูดแบบนี้ หรงฉือก็สบายใจแล้ว

คนที่อยู่ที่นั่นเห็นว่าพวกเขากระซิบกระซาบกันอย่างสนิทสนม…