บทที่ 476

หรงฉือกับเฟิงถิงซินเดินเคียงกันออกจากห้องผู้ป่วย หลังเดินมาไกลพอสมควรแล้ว หรงฉือก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากพูดว่า “คุณอยากจะพูดอะไร พูดมาตอนนี้ได้เลย”

เฟิงถิงเซินเอียงศีรษะมองหรงฉือแล้วพูดว่า “อาการป่วยของคุณย่ายังไม่คงที่ เรื่องหย่า ผมอยากจะเลื่อนไปอีกสองสามวัน”

หรงฉือกลับไม่ได้มองเขา ได้ยินเฟิงถิงเซินพูดแบบนี้ สีหน้าของเธอก็ดูไม่แปลกใจเลย

หลังนิ่งเงียบไปสองวินาที เธอพูดขึ้นว่า “เข้าใจแล้ว”

“ขอบคุณมาก” ตอนที่เธอก้าวเท้าจะออกไป เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นอีกว่า “มีอะไรที่คุณต้องการไหม? เพื่อแสดงความขอบคุณ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยคุณทำเรื่องหนึ่งให้สำเร็จ หรือทำให้ความปรารถนาของคุณเป็นจริง”

หรงฉือได้ยินแบบนั้น ก็หยุดฝีเท้าลง แต่พูดเสียงเรียบโดยไม่ได้หันกลับมาว่า “ไม่ต้องหรอก สิ่งที่ฉันต้องการ…