บทที่ 469

คิดไม่ถึงว่าเพชรเม็ดนี้จะถูกหรงฉือประมูลไปได้จริง ๆ

ถึงแม้ว่าฉีอวี้หมิงจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พลันนั้นที่ได้ฟังผลการประมูล ฉีอวี้หมิงก็ยังไม่วายรู้สึกอึ้งอยู่บ้าง

จนกระทั่งงานประมูลจบลงอย่างเป็นทางการ และหรงฉือกับเหอหมิงเสวี่ยได้ไปดำเนินการด้านเอกสารแล้ว เขาถึงค่อยดึงสติกลับมาได้ จึงส่งข้อความไปบอกเฟิงถิงเซินว่า [หรงฉือจ่าย 8 พันล้านซื้อเพชรนั้นไปได้แล้ว…]

เฟิงถิงเซิน [อืม]

ฉีอวี้หมิง “…”

เรื่องที่ทำให้คนคาดไม่ถึงขนาดนี้ เขาตอบกลับมาง่าย ๆ แค่ “อืม” คำเดียวเนี่ยนะ?

แล้วก็...

[เมื่อกี้นายตอบฉันมาแค่ ‘.’ มันหมายความว่ายังไง?]

เฟิงถิงเซินน่าจะยุ่งอยู่ ผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ กว่าจะตอบกลับมาว่า [หมายความว่านายสนใจเรื่องคนอื่นให้มันน้อย ๆ หน่อย]

ฉีอวี้หมิง “…”

เขาก็แค่อึ้งไปหน่อยไม่ใช่หรืออย่างไร?