บทที่ 462

พอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ฉีอวี้หมิงยังอยากจะนินทาอีกสักหน่อย แต่เห็นเฟิงจิ่งซินกับพ่อบ้านอยู่ด้วย คิดว่าไม่เหมาะสมที่จะพูด จึงเงียบปากไป

เฟิงถิงเซินกับเฮ่อฉางปั่วต่างก็มีเรื่องสำคัญต้องไปทำ หลังจากเข้าเยี่ยมคุณย่าเฟิงเสร็จ เฮ่อฉางปั่วกับฉีอวี้หมิงก็ไม่ได้อยู่ในห้องผู้ป่วยนานนัก

แต่ว่า พวกเขาหลายคนก็ไม่ได้ทานข้าวด้วยกันมานานพอสมควรแล้ว

ก่อนจะจากไป ฉีอวี้หมิงก็พูดขึ้นว่า “ถ้าพวกนายเจียดเวลาออกมาได้ คืนนี้ทุกคนมารวมตัวกันหน่อยไหม?”

เฟิงถิงเซินกับเฮ่อฉางปั่วเอ่ยปากพูดพร้อมกันว่า “ได้”

เฟิงถิงเซินยุ่งกับงานที่โรงพยาบาลทั้งวัน พอตกเย็น ซางเชี่ยนก็มาเปลี่ยนเวรกับเขา เขาก็ไปร้านอาหารที่ฉีอวี้หมิงจองไว้

ตอนเที่ยง เฟิงจิ่งซินก็กลับไปที่บ้านตระกูลหรงแล้ว

ดังนั้น คืนนี้เฟิงถิงเซินจึงไปที่ร้านอาหารคนเดียว