บทที่ 459

หลังจากหรงฉือกับเหยียนอวิ้นจือเดินจากไป หลินอู๋ได้แต่นิ่งงันไม่ขยับเขยื้อน เหม่อลอยอยู่นานก็ยังไม่ได้สติกลับคืนมา

จนกระทั่งซุนเยว่ชิงที่รออยู่ในร้านอาหารโทรศัพท์เข้ามาตามเมื่อเห็นว่านานแล้วหลินอู๋ก็ยังไม่เข้ามาเสียที นั่นแหละเธอถึงได้สติกลับมาในทันที

วางสายแล้วจึงเดินเข้าร้านอาหารไป ซุนเยว่ชิงเห็นว่าสีหน้าเธอดูไม่ค่อยดีเท่าไร เลยเอ่ยถามออกไป “เป็นอะไรไป? ไม่สบายเหรอลูก?”

หลินอู๋ส่ายหน้า “ไม่มีอะไร”

น้ำเสียงของเธอเบาหวิว เหมือนกับถูกคนสูบพลังออกไปอย่างไรอย่างนั้น ดูอกสั่นขวัญหายทั้งดูใจลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวไปทั้งร่าง สภาพรวม ๆ แล้วดูไม่ปกติเท่าไร

ซุนเยว่ชิงมองพลางขมวดคิ้ว

หรงฉือกลับมาถึงบ้านหลังกินข้าวเสร็จได้ไม่นาน ก็ได้รับข้อความที่ส่งมาจากเฟิงถิงเซิน

[เมืองกว่างหนานมีเรื่องด่วนต้องรีบจัดการ…