บทที่ 456

ครั้นเธอรู้ตัวอีกทีหลังจากเสร็จงาน ถึงค่อยค้นพบอย่างกะทันหันว่าไม่มีเงาของจี้ชิงเยว่ในตำแหน่งเมื่อครู่นี้แล้ว

ต่อจากนั้น หรงฉืองานยุ่งตลอดทั้งวันทั้งคืนติดต่อกันอีกหลายวัน จนในที่สุดก็สะสางงานจนเสร็จสิ้นได้เสียที

เธอนอนไปหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็ม ๆ ถึงค่อยรู้สึกว่าในที่สุดก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้างแล้ว

แต่ทว่า เมื่อเทียบกับสีหน้าตอนก่อนเข้าฐานมา ก็ยังคงซีดเผือดกว่าหลายส่วนอยู่ดี

ในวันนี้ เธอแทบจะแค่นอนอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ค่อยได้รับประทานอะไรเท่าไรเลย

พอตกดึกเธอรู้สึกหิว ตอนที่กำลังคิดว่าจะไปหาอะไรในแคนทีนกินสักหน่อย ระหว่างทางกลับบังเอิญพบกับจี้ชิงเยว่ที่กำลังเดินมาทางนี้จากอีกฟากหนึ่งของที่พักพอดี

จี้ชิงเยว่เห็นเธอ นัยน์ตาเจือด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “ผมนึกว่าคุณไปจากฐานแล้วนะครับเนี่ย”