บทที่ 445

วันจันทร์ หรงฉือไปทำงานตามปกติ

เธอที่ยุ่งจนตัวเป็นเกลียวต้องวิ่งไปมาระหว่างเจี๋ยเซี่ยวกับฉางโม่

เวลาเลิกงานในเย็นวันอังคาร ภายในลิฟต์ หรงฉือมองวันที่ในโทรศัพท์แล้วหลุบตาลง

ยุ่งมาทั้งวัน อวี้มั่วซวินเองก็เหนื่อยล้าไปทั้งกาย

อยู่ ๆ เขาก็มีความคิดผุดขึ้นมา เอ่ยถามออกไปว่า “พรุ่งนี้น่าจะเป็นวันสุดท้ายของช่วงทบทวนตัวเองนี่?”

หรงฉือเก็บโทรศัพท์ใส่ในกระเป๋า พลางว่า “ใช่”

เรื่องราวระหว่างเธอกับเฟิงถิงเซินกินเวลามานานหลายปี จวบจนตอนนี้ก็ใกล้จะจบลงอย่างเป็นทางการ ชั่วขณะหนึ่งอวี้มั่วซวินพลันไม่รู้ว่าควรจะดีใจกับเธอหรือเสียใจกับเธอดี

แม้ในใจเขาจะไม่พอใจเฟิงถิงเซินอยู่หลายอย่าง

แต่พอนึกถึงว่าหรงฉือรักเขามานานหลายปี กลับได้ผลลัพธ์ออกมาอย่างในทุกวันนี้แล้ว ในใจก็อดรู้สึกเศร้าใจแทนหรงฉืออยู่หลายส่วนไม่ได้