บทที่ 428

เหรินจี่เฟิงก็มาเช่นกัน

ที่นั่งของเขาอยู่แถวที่สอง อยู่ด้านหลังหรงฉือและเฟิงถิงเซิน

เขามาค่อนข้างสาย

ตอนที่กำลังจะนั่ง ก็เห็นเฟิงถิงเซินโน้มตัวไปพูดกับหรงฉือก่อน

ตอนที่หรงฉือเมินเขา รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟิงถิงเซินนั้น...

เหรินจี่เฟิงสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

ไม่รู้ทำไม เขามักจะรู้สึกเสมอว่าเฟิงถิงเซินสนใจหรงฉือเป็นพิเศษ

สองสามเดือนที่ผ่านมานี้ ก็ไม่เห็นเฟิงถิงเซินและหรงฉือมีการกระทำอะไรที่ผิดปกติ เขาหลงคิดไปว่าเฟิงถิงเซินไม่ได้สนใจในตัวหรงฉือแล้ว

ตอนนี้ดูท่าแล้ว...

สายตาสอดส่องของเหรินจี่เฟิงเด่นชัดเกินไป ยากที่เฟิงถิงเซินจะไม่สังเกตเห็น

เขาหันหน้ากลับไปดู “ประธานเหรินก็มาเหมือนกันเหรอครับ?”

เหรินจี่เฟิงเก็บซ่อนความรู้สึกในแววตาไว้ กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อย “ครับ”